خود تصرف نمايند ، پس سفيه - كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده صرف
مىكند - چون حق ندارد در مال خود تصرف نمايد ، اگر شركت كند صحيح
نيست .
( مسأله 2154 ) اگر در عقد شركت شرط كنند كسى كه كار مىكند يا
بيشتر از شريك ديگر كار مىكند بيشتر منفعت ببرد ، بايد آنچه را شرط كردهاند به
أو بدهند ، ولى اگر شرط كنند كسى كه كار نمىكند ، يا بيشتر كار نمىكند ، بيشتر
منفعت ببرد ، شرط باطل است اگر چه اظهر اين است كه شركت آنان صحيح است
وبه نسبت مال منفعت بين آنها تقسيم مىشود .
( مسأله 2155 ) اگر قرار بگذارند كه همه سود را يك نفر ببرد يا تمام
ضرر يا بيشتر آن از يكى باشد ، شركت صحيح است ولى منفعت وضرر بين
آنها به نسبت مال منفعت تقسيم مىشود .
( مسأله 2156 ) اگر شرط نكنند كه يكى از شريكها بيشتر منفعت ببرد ،
چنانچه سرمايه آنان يك اندازه باشد منفعت وضرر را هم به يك اندازه مىبرند
واگر سرمايه آنان يك اندازه نباشد ، بايد منفعت وضرر را به نسبت سرمايه قسمت
نمايند ، مثلا اگر دو نفر شركت كنند وسرمايه يكى از آنان دو برابر سرمايه ديگرى
باشد ، سهم أو از منفعت وضرر دو برابر سهم ديگرى است ، چه هر دو به يك اندازه
كار كنند ، يا يكى كمتر كار كند ، يا هيچ كار نكند .
( مسأله 2157 ) اگر در عقد شركت شرط كنند كه هر دو با هم خريد
وفروش نمايند ، يا هر كدام به تنهائى معامله كنند ، يا فقط يكى از آنان معامله كند ،
بايد به قرارداد عمل نمايند .
( مسأله 2158 ) اگر معين نكنند كه كدام يك آنان با سرمايه خريد
وفروش نمايد ، هيچ يك آنان ، بدون اجازه ديگرى نمىتواند با آن سرمايه معامله
كند .
( مسأله 2159 ) شريكي كه اختيار سرمايه شركت با أو است بايد به
قرارداد شركت عمل كند ، مثلا اگر با أو قرار گذاشتهاند كه نسيه بخرد يا نقد