يا در جنگ به مسلمانان كمك مىكنند .
( پنجم ) خريدارى بندههائى كه در شدت مىباشند وآزاد كردن آنان .
( ششم ) بدهكارى كه نمىتواند قرض خود را بدهد .
( هفتم ) في سبيل الله ، يعنى كارهائى كه مىتوان با آنها قصد قربت
نمود مثل ساختن مسجد ، ومدرسهاى كه علوم دينيه در آن خوانده مىشود ،
وتنظيف شهر ، واسفالت راهها وتوسعه آنها ومانند اينها .
( هشتم ) ابن السبيل يعنى مسافري كه در سفر درمانده شده واحكام اينها
در مسائل آينده گفته خواهد شد .
( مسأله 1934 ) احتياط واجب آنست كه فقير يا مسكين بيشتر از مخارج
سال خود وعيالاتش را از زكات نگيرد واگر مقدارى پول يا جنس دارد ، فقط به
اندازه كسرى مخارج يك سالش زكات بگيرد .
( مسأله 1935 ) كسى كه مخارج سالش را داشته ، اگر مقدارى از آن را
مصرف كند وبعد شك كند كه آنچه باقي مانده به اندازه مخارج يك سال أو
هست يا نه ، نمىتواند زكات بگيرد .
( مسأله 1936 ) صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از مخارج
سالش كمتر است ، مىتواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد ، ولازم نيست ابزار
كار ، يا ملك ، يا سرمايه خود را به مصرف مخارج برساند .
( مسأله 1937 ) فقيرى كه خرج سال خود وعيالاتش را ندارد ، اگر
خانهاى دارد كه ملك أو است ودر آن نشسته ، يا مال سواري دارد چنانچه بدون
اينها نتواند زندگى كند ، اگر چه براي حفظ آبرويش باشد ، مىتواند زكات بگيرد
وهمچنين است أثاث خانه ، وظرف ، ولباس تابستانى ، وزمستانى ، وچيزهائى كه
به آنها احتياج دارد ، وفقيرى كه اينها را ندارد ، اگر به اينها احتياج داشته باشد ،
مىتواند از زكات خريدارى نمايد .
( مسأله 1938 ) فقيرى كه ياد گرفتن صنعت براي أو مشكل نيست بنابر احتياط
واجب بايد ياد بگيرد وبا گرفتن زكات زندگى نكند . ولى تا وقتي مشغول