( مسأله 1431 ) اگر در بين نماز شك كند كه اقتدا كرده يا نه ، اگر
بنايش بر جماعت خواندن بوده واحتمال دهد كه از روى فراموشى نيت جماعت
نكرده است ، چنانچه در حالي باشد ، كه وظيفة مأموم است مثلا به حمد وسوره امام
گوش مىدهد ، بايد نماز را به جماعت تمام كند . واگر مشغول كارى باشد كه
هم وظيفة امام وهم وظيفة مأموم است ، مثلا در ركوع يا سجده باشد ، بايد نماز را
به نيت فرادى تمام نمايد .
( مسأله 1432 ) اگر مأموم در بين نماز بخواهد قصد انفراد نمايد ، در
صورتي كه از أول نماز چنين قصدي نداشته اشكال ندارد ولى اگر از أول نماز
قصد داشته است مورد اشكال است .
( مسأله 1433 ) اگر مأموم بعد از حمد وسوره امام نيت فرادى كند
بنابر احتياط بايد تمام حمد وسوره را بخواند ، واگر پيش از تمام شدن حمد
وسوره نيت فرادى نمايد ، لازم است مقدارى را كه امام خوانده نيز بخواند .
( مسأله 1434 ) اگر در بين نماز جماعت نيت فرادى نمايد ، نمىتواند
دوباره نيت جماعت كند ، ولى اگر مردد شود كه نيت فرادى كند يا نه ، وبعد
تصميم بگيرد كه نماز را با جماعت تمام كند ، صحت جماعتش محل اشكال است .
( مسأله 1435 ) اگر شك كند كه در بين نماز نيت فرادى كرده يا نه ،
بايد بنا بگذارد كه نيت فرادى نكرده است .
( مسأله 1436 ) اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند وبه ركوع
امام برسد ، اگر چه ذكر امام تمام شده باشد ، نمازش صحيح است ويك ركعت
حساب مىشود ، اما اگر به مقدار ركوع خم شود وبه ركوع امام نرسد ، نمازش باطل است .
( مسأله 1437 ) اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند وبه مقدار
ركوع خم شود وشك كند كه به ركوع امام رسيده يا نه ، نمازش باطل است .
( مسأله 1438 ) اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند ، وپيش از
آن كه به اندازه ركوع خم شود ، امام سر از ركوع بردارد ، بنابر احتياط واجب بايد