نماز احتياط ايستاده را مىخواند يادش بيايد كه نماز را سه ركعت خوانده ، بايد نماز
احتياط را تمام كند ، ونمازش صحيح است ، وبراي سلام زيادى سجده سهو
بنمايد ، واگر موقعى كه دو ركعت نماز احتياط نشسته مىخواند يادش بيايد ، پس
اگر قبل از ركوع أول يادش بيايد ، بايستد ونماز را مطابق كسرى كه دارد تمام
نمايد ، واگر بعد از ركوع يادش بيايد نمازش باطل است .
( مسأله 1233 ) اگر بين دو وسه وچهار شك كند وموقعى كه دو
ركعت نماز احتياط ايستاده را مىخواند ، پيش از ركوع دوم يادش بيايد كه نماز را
سه ركعت خوانده بايد بنشيند ونماز احتياط را يك ركعتي تمام كند ، وبراي
سلام زيادى سجده سهو بنمايد .
( مسأله 1234 ) اگر در بين نماز احتياط بفهمد كسرى نمازش بيشتر يا
كمتر از نماز احتياط بوده ، چنانچه نتواند نماز احتياط را مطابق كسرى نمازش
تمام كند ، بايد آن را رها كند ، ودر اين صورت اگر ممكن باشد كسرى نماز را بجا
آورد واگر ممكن نباشد ، نماز را دوباره بخواند ، مثلا در شك بين سه وچهار اگر
موقعى كه دو ركعت نماز احتياط نشسته را مىخواند ، يادش بيايد كه نماز را دو
ركعت خوانده ، چون نمىتواند دو ركعت نشسته را به جاى دو ركعت ايستاده حساب
كند ، بايد نماز احتياط نشسته را رها كند ، پس اگر قبل از ركوع أول نماز احتياط
يادش آمده بود بايد كسرى نمازش را بخواند واگر بعد از آن بوده بايد نماز را
دوباره بجا آورد .
( مسأله 1235 ) اگر شك كند نماز احتياطى را كه بر أو واجب بوده
بجا آورده يا نه ، چنانچه وقت نماز گذشته به شك خود اعتنا نكند ، واگر وقت
دارد ، در صورتي كه بين شك ونماز زياد طول نكشيده وكارى هم مثل رو گرداندن
از قبله كه نماز را باطل مىكند انجام نداده ، بايد نماز احتياط را بخواند . واگر
كارى كه نماز را باطل مىكند بجا آورده ، يا بين نماز وشك أو زياد طول كشيده
اعتنا به شك ننمايد .
( مسأله 1236 ) اگر در نماز احتياط ، ركنى را زياد كند ، يا مثلا به جاى