10 - فقاع
( مسأله 116 ) فقاع كه از جو گرفته مىشود وبه آن آبجو مىگويند نجس است ،
وغير فقاع مانند آبى كه بدستور طبيب از جو مىگيرند ، وبه آن ماء الشعير مىگويند
پاك مىباشد .
( مسأله 117 ) عرق جنب از حرام پاك است ، وبنابر احتياط مستحب
نماز با آن نخوانند ، ونزديكى با زن در حال حيض حكم جنابت از حرام را دارد .
( مسأله 118 ) اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است - مثلا
در روز ماه رمضان ، با زن خود نزديكى كند - عرق أو حكم عرق جنب از حرام را
ندارد .
( مسأله 119 ) اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد ، وبعد از تيمم
عرق كند ، حكم آن عرق ، حكم عرق قبل از تيمم است .
( مسأله 120 ) : اگر كسى از حرام جنب شود ، وبعد با حلال خود نزديكى
كند ، احتياط مستحب آنست كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد ، وچنانچه أول با
حلال خود نزديكى كند وبعد مرتكب حرام شود عرق أو حكم عرق جنب از حرام را
ندارد .
( مسأله 121 ) عرق شتر نجاستخوار وهر حيواني كه به خوردن نجاست انسان
عادت كرده ، اگر چه پاك است ، ولى نماز با آن جايز نيست .
راه ثابت شدن نجاست
( مسأله 122 ) نجاست هر چيزى از سه راه ثابت مىشود :
( ( أول ) ) : آن كه خود انسان يقين كند كه آن چيز نجس است ، واگر گمان داشته
باشد چيزى نجس است لازم نيست از آن اجتناب نمايد . بنابر اين غذا خوردن در
قهوهخانهها ومهمانخانههائى كه مردمان لاابالى وكساني كه پاكى ونجسى را
مراعاة نمىكنند در آنها غذا مىخورند ، اگر انسان يقين نداشته باشد غذائى را كه
براي أو آوردهاند نجس است اشكال ندارد .