گمان به قبله پيدا كند ، ولى بتواند از راه ديگر گمان قويترى پيدا كند . نبايد به
حرف أو عمل نمايد .
( مسأله 792 ) اگر براي پيدا كردن قبله وسيلهاى ندارد ، يا با اين كه
كوشش كرده ، گمانش به طرفي نمىرود ، نماز خواندن به يك طرف كافى است ،
واحتياط مستحب آن است كه چنانچه وقت نماز وسعت دارد چهار نماز به چهار طرف بخواند .
( مسأله 793 ) اگر يقين يا گمان كند كه قبله در يكى از دو طرف است
بايد به هر دو طرف نماز بخواند .
( مسأله 794 ) كسى كه بخواهد به چند طرف نماز بخواند ، اگر بخواهد دو
نماز بخواند كه مثل نماز ظهر وعصر بايد يكى بعد از ديگرى خوانده شود ، احتياط
مستحب آن است كه نماز أول را به آن چند طرف بخواند بعد نماز دوم را شروع
كند .
( مسأله 795 ) كسى كه يقين به قبله ندارد ، اگر بخواهد غير از نماز كارى
كند كه بايد رو به قبله انجام داد - مثلا بخواهد سر حيواني را ببرد ، بايد به گمان
عمل نمايد ، واگر گمان ممكن نيست به هر طرف كه انجام دهد صحيح است .