اندازه چهار انگشت از زمين بلند كنند ونشانهاى روى آن بگذارند كه اشتباه نشود . وروى قبر آب بپاشند ، وبعد از پاشيدن آب كساني كه حاضرند دستها را بر قبر
بگذارند وانگشتها را باز كرده ، در خاك فرو برند ، وهفت مرتبه سوره مباركه انا
أنزلناه را بخوانند ، وبراي ميت طلب آمرزش كنند واين دعا را بخوانند :
( ( اللهم جاف الأرض عن جنبيه واصعد إليك روحه ولقه منك رضوانا وأسكن قبره
من رحمتك ما تغنيه به عن رحمة من سواك ) )
( مسأله 638 ) پس از رفتن كساني كه تشييع جنازة كردهاند ، مستحب
است ولى ميت يا كسى كه از طرف ولى اجازه دارد ، دعاهائى را كه دستور داده
شده ، به ميت تلقين كند .
( مسأله 639 ) بعد از دفن ، مستحب است صاحبان عزا را سر سلامتى دهند
ولى اگر مدتي گذشته است كه بواسطة سر سلامتى دادن مصيبت يادشان مىآيد
ترك آن بهتر است ، ونيز مستحب است تا سه روز براي أهل خانه ميت غذا بفرستند ،
وغذا خوردن نزد آنان ودر منزلشان مكروه است .
( مسأله 640 ) مستحب است انسان در مرگ خويشان ، مخصوصا در مرگ
فرزند صبر كند . وهر وقت ميت را ياد مىكند إنا لله وإنا إليه راجعون بگويد .
وبراي ميت قرآن بخواند ، وسر قبر پدر ومادر از خداوند حاجت بخواهد ، وقبر را محكم
بسازد كه زود خراب نشود .
( مسأله 641 ) جايز نيست انسان در مرگ كسى صورت وبدن خود را
بخراشد وسيلى بزند وبه خود آسيب برساند .
( مسأله 642 ) پاركه كردن يقه در مرگ غير پدر وبرادر جايز نيست .
واحتياط مستحب آن است كه در مصيبت آنان هم يقه پاره نكند .
( مسأله 643 ) اگر زن در عزاى ميت صورت خود را بخراشد وخونين كند
يا موى خود را بكند ، بنابر احتياط مستحب يك بنده آزاد كند ، يا ده فقير را طعام
دهد ، ويا بپوشاند . وهمچنين است اگر مرد در مرگ زن يا فرزند يقه يا لباس خود را
پاره كند .
( مسأله 644 ) احتياط واجب آنست كه در گريه بر ميت ، صدا را خيلى