مسأله 2340 - اگر انسان به صاحب مال بفهماند كه براي نگهدارى مال
أو حاضر نيست ، چنانچه أو مال را بگذارد وبرود وآن مال تلف شود ، كسى كه امانت
را قبول نكرده ضامن نيست ، ولى احتياط مستحب آنست كه اگر ممكن باشد آن را
نگهدارى نمايد .
مسأله 2341 - كسى كه چيزى را امانت مىگذارد ، هر وقت بخواهد مىتواند آن
را پس بگيرد وكسى هم كه امانت را قبول مىكند ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را
به صاحبش برگرداند .
مسأله 2342 - اگر انسان از نگهدارى امانت منصرف شود ووديعه را به هم بزند
، بايد هر چه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولى صاحبش برساند ، يا به آنان
خبر دهد كه به نگهدارى حاضر نيست واگر بدون عذر ، مال را به آنان نرساند وخبر هم
ندهد ، چنانچه مال تلف شود بايد عوض آن را بدهد .
مسأله 2343 - كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر براي آن ، جاى مناسبى
ندارد ، بايد جاى مناسب تهيه نمايد وطورى آن را نگهدارى كند كه مردم نگويند :
در امانت خيانت كرده ودر نگهدارى آن كوتاهى نموده است واگر در جائى كه مناسب
نيست بگذارد وتلف شود . بايد عوض آن را بدهد .
مسأله 2344 - كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر در نگهدارى آن كوتاهى
نكند وتعدى يعنى زيادة روى هم ننمايد واتفاقا آن مال تلف شود ، ضامن نيست .
ولى اگر آن را در جائى بگذارد كه گمان مىرود ظالمي بفهمد وآن را ببرد ، چنانچه
تلف شود بايد عوض آن را به صاحبش بدهد .
مسأله 2345 - اگر صاحب مال براي نگهدارى مال خود جائى را معين كند
وبه كسى كه امانت را قبول كرده بگويد : كه بايد مال را در اينجا حفظ كنى
واگر احتمال هم بدهى كه از بين برود ، نبايد آن را بجاى ديگر ببرى ، چنانچه امانت دار
احتمال دهد كه در آنجا از بين برود وبداند چون آنجا در نظر صاحب مال براي حفظ
بهتر بوده گفته است كه نبايد از آنجا بيرون ببرى ، مىتواند آن را بجاى ديگر كه به نظر
خودش براي حفظ بهتر باشد ببرد واگر به آنجا ببرد وتلف شود ضامن نيست . ولى