مسأله 1967 - اگر كسى را در دادن زكات وكيل كند بايد وكيل قصد
قربت كند ودر وكيل كردن وهمچنين وقتي كه زكات را به وكيل مىدهد قصد قربت لازم
نيست واگر كسى را فقط در رساندن زكات به فقير وكيل كند بايد خودش در موقع دادن
زكات به وكيل قصد قربت نمايد واحتياطا تا وقتي به فقير مىرسد به قصدش باقي باشد .
مسأله 1968 - اگر مالك يا وكيل أو بدون قصد قربت زكات را به فقير بدهد
وپيش از آن كه آن مال از بين برود ، خود مالك نيت زكات كند ، زكات حساب مىشود .
مسائل متفرقة زكات مسأله 1969 - موقعى كه گندم وجو را از كاه جدا مىكنند وموقع خشك
شدن خرما وانگور ، انسان بايد زكات را به فقير بدهد ، يا از مال خود جدا كند وزكات طلا
ونقره وگاو وگوسفند وشتر را بعد از تمام شدن ماه يازدهم بايد به فقير بدهد ، يا از مال خود
جدا نمايد . واگر منتظر فقير معينى باشد ، يا بخواهد به فقيرى بدهد كه از جهتي برترى
دارد ، بنابر احتياط لازم زكات را جدا كند تا بعد به آن فقير معين برساند .
مسأله 1970 - بعد از جدا كردن زكات اگر انتظار مورد معينى را نداشته باشد
احتياط لازم آنست كه فورا آن را به مستحق بدهد .
مسأله 1971 - كسى كه مىتواند زكات را به مستحق برساند ، اگر ندهد وبواسطة
كوتاهى أو از بين برود ، بايد عوض آن را بدهد .
مسأله 1972 - كسى كه مىتواند زكات را به مستحق برساند ، اگر زكات را ندهد
وبدون آن كه در نگهدارى آن كوتاهى كند از بين برود ، چنانچه دادن زكات را بقدرى
تأخير انداخته كه نمىگويند : فورا داده است ، بايد عوض آن را بدهد . واگر به اين مقدار
تأخير نينداخته مثلا دو سه ساعت تأخير انداخته
ودر همان دو سه ساعت تلف شده ، در صورتي كه مستحق حاضر نبوده ، چيزى بر أو واجب
نيست واگر مستحق حاضر بوده ، بنابر احتياط واجب بايد عوض آن را بدهد .
مسأله 1973 - اگر زكات را از خود مال كنار بگذارد ، مىتواند در بقيه آن تصرف