توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحه 210

اعتنا نكند . مسأله 1205 - اگر در نماز مستحبى دو ركعتي گمانش به سه ركعت يا بيشتر برود ، بايد اعتنا نكند ونمازش صحيح است واگر گمانش به دو ركعت يا كمتر برود ، بنابر احتياط واجب بايد به همان گمان عمل كند ، مثلا اگر گمانش به يك ركعت مىرود احتياطا بايد يك ركعت ديگر بخواند . مسأله 1206 - اگر در نماز نافله كارى كند كه براي آن سجده سهو واجب مىشود ، يا يك سجده يا تشهد را فراموش نمايد ، لازم نيست بعد از نماز سجده سهو يا قضاى سجده وتشهد را بجا آورد . مسأله 1207 - اگر شك كند كه نماز مستحبى را خوانده يا نه ، چنانچه آن نماز مثل نماز جعفر طيار وقت معين نداشته باشد . بنا بگذارد كه نخوانده است وهمچنين است اگر مثل نافله يوميه وقت معين داشته باشد ولكن پيش از گذشتن وقت شك كند كه آن را بجا آورده يا نه ، ولى اگر بعد از گذشتن وقت شك كند كه خوانده است يا نه ، به شك خود اعتنا نكند . شكهاى صحيح مسأله 1208 - در نه صورت اگر در شماره ركعتهاى نماز چهار ركعتي شك كند ، بايد فورا فكر نمايد پس اگر يقين يا گمان به يك طرف شك پيدا كرد همان طرف را بگيرد ، ونماز را تمام كند والا به دستورهائى كه گفته مىشود عمل نمايد وآن نه صورت از اين قرار است : أول - آن كه بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده دوم شك كند دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، كه بايد بنا بگذارد سه ركعت خوانده ويك ركعت ديگر بخواند ونماز را تمام كند وبعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده بدستورى كه بعدا گفته مىشود بجا آورد . دوم - بين دو وچهار بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده دوم كه بايد بنا بگذارد چهار ركعت خوانده ونماز را تمام كند وبعد از نماز دو ركعت نماز احتياط