بتواند در جاى ديگر با قرض كردن يا فروختن چيزى مخارج سفر خود را فرآهم كند ، فقط به مقدارى كه به آنجا برسد ، مىتواند زكات بگيرد . مسأله 1970 - مسافري كه در سفر درمانده شده وزكات گرفته بعد از آن كه به وطنش رسيد ، اگر چيزى از زكات زياد آمده باشد ، بايد آن را به حاكم شرع بدهد وبگويد آن چيز زكات است . شرايط كساني كه مستحق زكاتند مسأله 1971 - كسى كه زكات مىگيرد بايد شيعه دوازده امامي باشد واگر شيعه بودن كسى ثابت شود وبه أو زكات بدهد ، وبعد معلوم شود شيعه نبوده ، بايد دوباره زكات بدهد . مسأله 1972 - اگر طفل يا ديوانهاى از شيعه فقير باشد ، انسان مىتواند به ولى أو زكات بدهد ، به قصد اين كه آنچه را مىدهد ملك طفل يا ديوانه باشد . مسأله 1973 - اگر به ولى طفل وديوانه دسترسى ندارد ، مىتواند خودش يا به وسيله يك نفر امين زكات را به مصرف طفل يا ديوانه برساند وبايد موقعى كه زكات به مصرف آنان مىرسد نيت زكات كنند . مسأله 1974 - به فقيرى كه گدائى مىكند ، مىشود زكات داد ، ولى به كسى كه زكات را در معصيت مصرف مىكند نمىشود زكات داد . مسأله 1975 - به كسى كه معصيت كبيره را به جا مىآورد ، مىشود زكات داد ولى احتياط مستحب است كه به أو زكات ندهند . مسأله 1976 - به كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد اگر چه مخارج أو بر انسان واجب باشد ، مىشود زكات داد . مسأله 1977 - انسان نمىتواند مخارج كساني را كه مثل أولاد ، خرجشان بر أو واجب است از زكات بدهد ، ولى ديگران مىتوانند به آنان زكات بدهند .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحه 350
پدیدآورندگان: الشيخ محمد علي الأراكي
ص۳۵۰