بتواند در جاى ديگر با قرض كردن يا فروختن چيزى مخارج سفر خود را فرآهم
كند ، فقط به مقدارى كه به آنجا برسد ، مىتواند زكات بگيرد .
مسأله 1970 - مسافري كه در سفر درمانده شده وزكات گرفته بعد از آن كه به
وطنش رسيد ، اگر چيزى از زكات زياد آمده باشد ، بايد آن را به حاكم شرع بدهد
وبگويد آن چيز زكات است .
شرايط كساني كه مستحق زكاتند
مسأله 1971 - كسى كه زكات مىگيرد بايد شيعه دوازده امامي باشد واگر
شيعه بودن كسى ثابت شود وبه أو زكات بدهد ، وبعد معلوم شود شيعه نبوده ، بايد
دوباره زكات بدهد .
مسأله 1972 - اگر طفل يا ديوانهاى از شيعه فقير باشد ، انسان مىتواند به ولى
أو زكات بدهد ، به قصد اين كه آنچه را مىدهد ملك طفل يا ديوانه باشد .
مسأله 1973 - اگر به ولى طفل وديوانه دسترسى ندارد ، مىتواند خودش يا به
وسيله يك نفر امين زكات را به مصرف طفل يا ديوانه برساند وبايد موقعى كه
زكات به مصرف آنان مىرسد نيت زكات كنند .
مسأله 1974 - به فقيرى كه گدائى مىكند ، مىشود زكات داد ، ولى به كسى
كه زكات را در معصيت مصرف مىكند نمىشود زكات داد .
مسأله 1975 - به كسى كه معصيت كبيره را به جا مىآورد ، مىشود زكات داد
ولى احتياط مستحب است كه به أو زكات ندهند .
مسأله 1976 - به كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد
اگر چه مخارج أو بر انسان واجب باشد ، مىشود زكات داد .
مسأله 1977 - انسان نمىتواند مخارج كساني را كه مثل أولاد ، خرجشان بر
أو واجب است از زكات بدهد ، ولى ديگران مىتوانند به آنان زكات بدهند .