تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 534

مساهمون:

ص٥٣٤
مقدارى را كه معين كرده از ثلث أو بدهند واگر متهم نباشد بايد از أصل مالش بدهند .
مسأله 2789 - كسى كه انسان وصيت مىكند كه چيزى به أو بدهند بايد وجود داشته باشد ، پس اگر وصيت كند به بچه‌اى كه ممكن است فلان زن حامله شود چيزى بدهند باطل است . ولى اگر وصيت كند به بچه‌اى كه در شكم مادر است چيزى بدهند ، اگر چه هنوز روح نداشته باشد ، وصيت صحيح است ، پس اگر زنده به دنيا آمد ، بايد آنچه را كه وصيت كرده به أو بدهند ، واگر مرده به دنيا آمده ، وصيت باطل مىشود وآنچه را كه براي أو وصيت كرده ، ورثه ميان خودشان قسمت مىكنند .
مسأله 2790 - اگر انسان بفهمد كسى أو را وصى كرده ، چنانچه به اطلاع وصيت كننده برساند كه براي انجام وصيت أو حاضر نيست ، لازم نيست بعد از مردن أو به وصيت عمل كند . ولى اگر پيش از مردن أو نفهمد كه أو را وصى كرده ، يا بفهمد وبه أو اطلاع ندهد كه براي عمل كردن به وصيت حاضر نيست ، بايد وصيت أو را انجام دهد واگر وصى پيش از مرگ ، موقعى ملتفت شود كه مريض بواسطة شدت مرض نتواند به ديگرى وصيت كند ، احتياط لازم آن است كه وصيت را قبول نمايد .
مسأله 2791 - اگر كسى كه وصيت كرده بميرد ، وصى نمىتواند ديگرى را براي انجام كارهاى ميت معين كند وخود از كار كناره نمايد ، ولى اگر بداند مقصود ميت اين نبوده كه خود وصى آن كار را انجام دهد ، بلكه مقصودش فقط انجام كار بوده ، مىتواند ديگرى را از طرف خود وكيل نمايد .
مسأله 2792 - اگر كسى دو نفر را وصى كند كه با هم به شركت عمل كنند چنانچه يكى از آن دو بميرد ، يا ديوانه ، يا كافر شود ، مجتهد جامع الشرائط يك نفر ديگر را به جاى أو معين مىكند واگر هر دو بميرند ، يا ديوانه ، يا كافر