بايد خود أو ونائب هر دو نيت وضو كنند وبا دست خود مسح نمايد واگر
نمىتواند بايد نايبش دست أو را بگيرد وبه جاى مسح أو بكشد ، واگر اين هم
ممكن نيست بايد از دست أو رطوبت بگيرند وبا آن رطوبت ، سر وپاى أو را
مسح كنند . واحتياط واجب در صورت امكان ضم تيمم است ، يعنى علاوة بر
وضو بايد تيمم هم بكند .
مسأله 289 - هر كدام از كارهاى وضو را كه مىتواند به تنهايى انجام
دهد ، نبايد در آن كمك بگيرد .
شرط دوازدهم : آن كه استعمال آب براي أو مانعى نداشته باشد .
مسأله 290 - كسى كه مىترسد كه اگر وضو بگيرد ، مريض شود يا اگر آب
را به مصرف وضو برساند تشنه بماند بنابر احتياط واجب نبايد وضو بگيرد ، ولى
اگر نداند كه آب براي أو ضرر دارد ووضو بگيرد وبعد بفهمد ضرر داشته ،
وضويش صحيح است ، اگر چه احتياط مستحب آن است كه با آن وضو نماز
نخواند ، وتيمم كند وچنانچه با آن وضو نماز خوانده احتياط مستحب آن است كه
دوباره آن را اعاده نمايد .
مسأله 291 - اگر رساندن آب به صورت ودستها به مقدار كمي كه وضو با
آن صحيح است ضرر ندارد وبيشتر از آن ضرر دارد ، بايد با همان مقدار وضو
بگيرد .
شرط سيزدهم : آن كه در اعضاى وضو مانعى از رسيدن آب نباشد .
مسأله 292 - اگر مىداند چيزى به أعضاء وضو چسبيده ولى شك دارد
كه از رسيدن آب جلوگيرى مىكند يا نه ، بايد آن را بر طرف كند يا آب را به زير
آن برساند .
مسأله 293 - اگر زير ناخن چرك باشد ، وضو اشكال ندارد ، ولى اگر
ناخن را بگيرند بايد براي وضو آن چرك را بر طرف كنند ، ونيز اگر ناخن بيشتر
از معمول بلند باشد وچرك زير آن جزء ظاهر به حساب آيد بايد چرك زير