وبچه مسلمان هم اگر مميز باشد يعنى خوب وبد را بفهمد مىتواند سر حيوان را
ببرد واما كسى كه از كفار يا از فرقههائى است كه در حكم كفارند مانند غلات
وخوارج ونواصب نمىتوانند سر حيوان را ببرند .
دوم : سر حيوان را با چيزى ببرند كه از آهن باشد ولى چنانچه آهن پيدا
نشود وطورى باشد كه اگر سر حيوان را نبرند مىميرد ، با چيز تيزى كه چهار
رگ آن را جدا كند مانند شيشه وسنگ تيز ، مىشود سر آن را بريد .
سوم : در موقع سر بريدن ، جلو بدن حيوان رو به قبله باشد وكسى كه
مىداند بايد رو به قبله سر ببرد ، اگر عمدا حيوان را رو به قبله نكند حيوان حرام
مىشود ولى اگر فراموش كند ، يا مسأله را نداند ، يا قبله را اشتباه كند ، يا نداند
قبله كدام طرف است ونتواند بپرسد وناچار به ذبح باشد يا نتواند حيوان را رو به
قبله كند اشكال ندارد .
چهارم : وقتي مىخواهد سر حيوان را ببرد يا كارد به گلويش بگذارد به
نيت سر بريدن ، نام خدا را ببرد وهمين قدر كه بگويد بسم الله كافى است واگر
بدون قصد سر بريدن نام خدا را ببرد ، آن حيوان پاك نمىشود وگوشت آن هم
حرام است ، وهمچنين است اگر از روى جهل به مسأله نام خدا را نبرد ولى اگر از
روى فراموشى نام خدا را نبرد اشكال ندارد .
پنجم : حيوان بعد از سر بريدن حركتي بكند . اگر چه مثلا چشم يا دم خود
را حركت دهد ، يا پاى خود را به زمين زند كه معلوم شود زنده بوده است . ويا
آن كه به اندازه معمول خون از بدنش بيرون آيد واين حكم در صورتي است كه
زنده بودن آن حيوان در حال ذبح مشكوك باشد والا لزومى ندارد .
ششم : آن كه كشتن از مذبح باشد وبنابر احتياط وجوبي جائز نيست كارد
را پشت گردن فرو نموده وبه طرف جلو بياورد كه گردن از پشت بريده شود .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 504
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٥٠٤