خود را به أو مىبخشد كه طلاقش دهد طلاق خلع گويند .
مسأله 2597 - اگر شوهر بخواهد صيغه طلاق را بخواند چنانچه اسم زن مثلا
فاطمه باشد پس از بذل مىگويد : زوجتي فاطمة خلعتها على ما بذلت هي طالق
( يعنى زنم فاطمه را در مقابل چيزى كه بذل نموده طلاق خلع دادم أو رها است )
وجمله ( هي طالق ) بنابر احتياط واجب است .
مسأله 2598 - اگر زنى كسى را وكيل كند كه مهر أو را به شوهرش ببخشد
وشوهر ، همان كس را وكيل كند كه زن را طلاق دهد ، چنانچه مثلا اسم شوهر
محمد واسم زن فاطمه باشد وكيل صيغه طلاق را اين طور مىخواند : عن موكلتي
فاطمة بذلت مهرها لموكلي محمد ليخلعها عليه پس از آن بدون فاصله مىگويد :
زوجة موكلى خلعتها على مبذلت هي طالق واگر زنى كسى را وكيل كند كه غير از
مهر چيز ديگرى را به شوهر أو ببخشد كه أو را طلاق دهد وكيل بايد به جاى كلمه
( مهرها ) آن چيز را بگويد ، مثلا اگر صد تومان داده بايد بگويد : بذلت مأة تومان .
طلاق مبارات مسأله 2599 - اگر زن وشوهر يكديگر را نخواهند وزن مهر خود يا مال
ديگرى را به مرد ببخشد كه أو را طلاق دهد آن طلاق را مبارات گويند .
مسأله 2600 - اگر شوهر بخواهد صيغه مبارات را بخواند چنانچه مثلا اسم
زن فاطمه باشد ، بايد بگويد : بارأت زوجتي فاطمة على مهرها فهي طالق يعنى
مبارات كردم زنم فاطمه را در مقابل مهر أو پس أو رها است واگر ديگرى را
وكيل كند ، وكيل بايد بگويد : بارأت زوجة موكلى فاطمة على مهرها فهي طالق
ودر هر دو صورت اگر به جاى كلمه ( على مهرها ) ( بمهرها ) بگويد اشكال ندارد .
مسأله 2601 - صيغه طلاق خلع ومبارات بايد به عربى صحيح خوانده شود ،
ولى اگر زن براي آن كه مال خود را به شوهر ببخشد مثلا به فارسي بگويد براي