احكام طلاق مسأله 2566 - مردى كه زن خود را طلاق مىدهد ، بايد عاقل وبنابر احتياط
واجب بالغ باشد ، وبه اختيار خود طلاق دهد ، واگر أو را مجبور كنند كه زنش را
طلاق دهد طلاق باطل است ، ونيز بايد قصد طلاق داشته باشد ، پس اگر صيغه
طلاق را به شوخى بگويد صحيح نيست .
مسأله 2567 - زن بايد در وقت طلاق از خون حيض ونفاس پاك باشد
وشوهرش در آن پاكى با أو نزديكى نكرده باشد واگر در حال نفاس يا حيض كه
پيش از اين پاكى بوده با أو نزديكى نموده باشد بنابر احتياط واجب طلاق كافى
نيست بلكه بايد دوباره عادت شود وپاك گردد وتفصيل اين دو شرط در
مسائل آينده گفته مىشود .
مسأله 2568 - طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس در سه صورت صحيح
است :
أول : آن كه شوهرش بعد از ازدواج با أو نزديكى نكرده باشد .
دوم : آبستن باشد ، واگر معلوم نباشد كه آبستن است وشوهر در حال
حيض طلاقش بدهد ، بعد بفهمد آبستن بوده ، اشكال ندارد .
سوم : مرد بواسطة غائب بودن ومانند آن نتواند پاك بودن زن را بفهمد .
مسأله 2569 - اگر زن را از خون حيض پاك بداند وطلاقش دهد بعد معلوم
شود كه موقع طلاق در حال حيض بوده ، طلاق أو باطل است واگر أو را در
حيض بداند وطلاقش دهد بعد معلوم شود پاك بوده طلاق أو صحيح است .
مسأله 2570 - كسى كه مىداند زنش در حال حيض يا نفاس است ، اگر غايب
شود مثلا مسافرت كند وبخواهد أو را طلاق دهد ، ونتواند از حالش باخبر شود