آبى كه براي پاك شدن ، روى آن ريختهاند ، آب كمي كه در آن مىماند پاك
است .
9 - بر طرف شدن عين نجاست مسأله 218 - اگر بدن حيوان به عين نجس مثل خون ، يا متنجس مثل آب
نجس ، آلوده شود ، چنانچه آنها بر طرف شود بدن آن حيوان پاك مىشود .
وهمچنين است باطن بدن انسان مثل توى دهان وبينى . مثلا اگر خونى از لاي
دندان بيرون آيد ودر آب دهان از بين برود ، آب كشيدن توى دهان لازم نيست .
مسأله 219 - اگر غذا لاي دندان مانده باشد وداخل دهان خون بيايد ،
چنانچه انسان نداند كه خون به غذا رسيده آن غذا پاك است . واگر خون به آن
برسد بنابر احتياط واجب نجس مىشود ودندان مصنوعى هم همين حكم را
دارد .
مسأله 220 - جايى را كه انسان نمىداند از ظاهر بدن است يا باطن آن ،
اگر نجس شود لازم نيست آب بكشد اگر چه آب كشيدن أحوط است .
مسأله 221 - اگر گرد وخاك نجس به لباس وفرش ومانند اينها بنشيند ،
چنانچه هر دو خشك باشند نجس نمىشود ، واگر گرد وخاك يا لباس ومانند
اينها تر باشد بايد محل نشستن گرد وخاك را آب بكشند .
10 - استبراء حيوان نجاستخوار
مسأله 222 - بول وغائط حيواني كه به خوردن نجاست انسان عادت
كرده نجس است ، واگر بخواهند پاك شود بايد آن حيوان را استبراء كنند ، يعنى
تا مدتي كه بعد از آن مدت ديگر نجاستخوار به آن نگويند ، نگذارند نجاست
بخورد وخوراك پاك به آن بدهند ، وبايد شتر نجاستخوار را چهل روز ، وگاو را
بيست روز ، وگوسفند را ده روز ومرغابى را پنج روز ، ومرغ خانگى را سه روز ،
از خوردن نجاست جلوگيرى كنند وخوراك پاك به آنها بدهند .