نفر عادل ، سيد بودن أو را تصديق كنند يا در بين مردم بطورى معروف باشد كه
انسان يقين يا اطمينان پيدا كند كه سيد است .
مسأله 1907 - به كسى كه در شهر خودش مشهور باشد سيد است ، اگر چه
انسان به سيد بودن أو يقين نداشته باشد مىشود خمس داد در صورتي كه به سيد
بودن أو وثوق پيدا كند .
مسأله 1908 - كسى كه زنش سيده است بنابر احتياط واجب نبايد به أو
خمس بدهد كه به مصرف مخارج خودش برساند ، ولى اگر مخارج ديگرى بر آن
زن واجب باشد ونتواند مخارج آنان را بدهد . جايز است انسان خمس به آن زن
بدهد كه به مصرف آنان برساند .
مسأله 1909 - اگر مخارج سيدهاى كه زوجه انسان نيست بر انسان واجب
باشد بنابر احتياط واجب ، نمىتواند از خمس ، خوراك وپوشاك أو را بدهد ،
ولى اگر مقدارى خمس ، ملك أو كند كه به مصرف ديگرى غير مخارج خودش
كه بر خمس دهنده واجب است برساند ، مانعى ندارد .
مسأله 1910 - به سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است وأو
نمىتواند مخارج آن سيد را بدهد مىشود خمس داد .
مسأله 1911 - احتياط واجب آن است كه بيشتر از مخارج يك سال به يك
سيد فقير خمس ندهند .
مسأله 1912 - اگر در شهر انسان سيد مستحقي نباشد واحتمال هم ندهد كه
پيدا شود ، يا نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن نباشد ، بايد خمس را به
شهر ديگرى ببرد وبه مستحق برساند ومى تواند مخارج بردن آن را از خمس
بردارد ، واگر خمس از بين برود چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده بايد
عوض آن را بدهد واگر كوتاهى نكرده ، چيزى بر أو واجب نيست .
مسأله 1913 - هر گاه در شهر خودش مستحقي نباشد ولى احتمال دهد كه