آسفالت وروى زمينى كه با چوب فرش شده محل اشكال است .
مسأله 187 - براي پاك شدن كف پا وته كفش نجس ، بهتر است پانزده
قدم يا بيشتر راه بروند ، اگر چه با كمتر از پانزده قدم يا ماليدن پا به زمين ،
نجاست بر طرف شود .
مسأله 188 - لازم نيست كف پا وته كفش نجس ، تر باشد بلكه اگر خشك
هم باشد با راه رفتن ، پاك مىشود .
مسأله 189 - بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس ، با راه رفتن پاك شد
مقدارى از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد .
مسأله 190 - كسى كه با دست وزانو راه مىرود ، اگر كف دست يا زانوى
أو نجس شود ، پاك شدن دست وزانوى أو بوسيلة راه رفتن محل اشكال است .
وهمچنين است ته عصا وته پاى مصنوعى ونعل چهار پايان وچرخ اتومبيل
ومانند اينها .
مسأله 191 - اگر بعد از راه رفتن ذره هاى كوچكى از نجاست كه ديده
نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند بنابر احتياط واجب بايد آن ذره ها را هم
بر طرف كرد ، ولى باقي بودن بو ورنگ اشكال ندارد .
مسأله 192 - توى كفش ومقدارى از كف پا كه به زمين نمىرسد بواسطة
راه رفتن پاك نمىشود وپاك شدن كف جوراب بواسطة راه رفتن ، محل اشكال
است ، ولى اگر كف جوراب از پوست باشد بوسيلة راه رفتن پاك مىشود .
3 - آفتاب مسأله 193 - آفتاب ، زمين وساختمان وچيزهائى را كه مانند درب
وپنجره در ساختمان به كار برده شده ، وهم چنين ميخى را كه به ديوار كوبيدهاند
وجزء ساختمان حساب مىشود با شش شرط پاك مىكند . أول : آن كه چيز
نجس تر باشد پس اگر خشك باشد بايد به وسيلهاى آن را تر كنند تا آفتاب