مسأله 1649 - اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده
بايد لقمه را از دهان بيرون آورد ، وچنانچه عمدا فرو برد روزه اش باطل است ،
وبدستورى كه بعدا گفته خواهد شد كفاره هم بر أو واجب مىشود .
مسأله 1650 - اگر روزه دار بقدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد ،
مىتواند باندازهاى كه از مردن نجات پيدا كند آب بياشامد ، ولى روزه أو باطل
مىشود ، واگر ماه رمضان باشد بايد در بقيه روز از بجا آوردن كارى كه روزه را
باطل مىكند خوددارى نمايد .
مسأله 1651 - كسى كه مىخواهد روزه بگيرد لازم نيست پيش از اذان
دندانهايش را خلال كند ، اگر چه احتمال بدهد كه غذائى كه لاي دندان مانده در
روز فرو مىرود ، ولى اگر بداند كه غذاى باقي مانده فرو مىرود اگر چنانچه
خلال نكند ، روزه اش باطل مىشود ، وفرق نمىكند كه چيزى از آن فرو رود يا
فرو نرود .
مسأله 1652 - فرو بردن آب دهان اگر چه بواسطة خيال كردن ترشى
ومانند آن در دهان جمع شده باشد روزه را باطل نمىكند .
مسأله 1653 - فرو بردن أخلاط سر وسينه ، تا به فضاى دهان نرسيده اشكال
ندارد ، ولى اگر داخل فضاى دهان شود احتياط واجب آن است كه آن را فرو نبرد .
مسأله 1654 - جويدن غذا براي بچه يا پرنده ، وچشيدن غذا ومانند اينها
كه معمولا به حلق نمىرسد ، اگر چه اتفاقا به حلق برسد روزه را باطل نمىكند ولى
اگر انسان از أول بداند كه به حلق مىرسد ، چنانچه فرو رود ، روزه اش باطل
مىشود ، وبايد قضاى آن را بگيرد ، وكفاره هم بر أو واجب است .
مسأله 1655 - انسان نمىتواند به خاطر ضعف روزه اش را بخورد ولى اگر
ضعف أو بقدرى است كه معمولا نمىشود آن را تحمل كرد خوردن روزه اشكال
ندارد .