سيد الشهداء ( ع ) در مستراح بيفتد وبيرون آوردن آن ممكن نباشد بايد تا وقتي كه
يقين نكردهاند كه به كلى از بين رفته به آن مستراح نروند .
مسأله 145 - خوردن وآشاميدن چيز نجس حرام است ونيز خورانيدن
عين نجس به أطفال حرام مىباشد ، ولى اگر خود طفل غذاى نجس را بخورد يا با
دست نجس غذا را نجس كند وبخورد جلوگيرى از أو لازم نيست .
مسأله 146 - فروختن وعارية دادن چيز نجسى كه مىشود آن را آب كشيد
اگر نجس بودن آن را اعلام نكند اشكال ندارد ، ولى چنانچه انسان بداند كه خريدار
يا عارية گيرنده آن را در خوردن وآشاميدن استعمال مىكند بايد نجاستش را به
أو بگويد .
مسأله 147 - اگر انسان ببيند كسى چيز نجسى را مىخورد يا با لباس
نجس نماز مىخواند لازم نيست به أو بگويد .
مسأله 148 - اگر جايى از خانه يا فرش كسى نجس باشد وببيند بدن يا
لباس يا چيز ديگر كساني كه وارد خانه أو مىشوند با رطوبت بجاى نجس
رسيده است ، لازم نيست به آنان بگويد .
مسأله 149 - اگر صاحب خانه در بين غذا خوردن بفهمد غذا نجس است ،
بايد به مهمان ها بگويد ، اما اگر يكى از مهمان ها بفهمد لازم نيست به ديگران خبر
دهد .
مسأله 150 - اگر چيزى را كه عارية كرده نجس شود اگر بداند كه
صاحبش آن چيز را در خوردن وآشاميدن استعمال مىكند ، واجب است به أو
بگويد .
مسأله 151 - اگر بچه بگويد چيزى كه در دست أو است نجس است ويا
بگويد : آن چيز را آب كشيدم ، نبايد حرف أو را قبول كرد . اگر چه بعيد نيست
حرف بچه مميز كه خوب وبد را مىفهمد يا بچه مراهق ( يعنى بچهاى كه نزديك
به بلوغ است ) معتبر باشد .