" احكام غسل "
( 371 ) در غسل ارتماسى بايد تمام بدن پاك باشد مگر اين كه در آن واحد هم
بدن پاك شود وهم غسل انجام گيرد ، ودر غسل ترتيبي پاك بودن تمام بدن لازم
نيست ، واگر تمام بدن نجس باشد وهر قسمتى را پيش از غسل دادن آن قسمت
آب بكشد كافى است . ولى پاك بودن تمام بدن قبل از شروع در غسل مطلقا ، موافق
احتياط است .
( 372 ) اگر در غسل مقدارى از بدن نشسته بماند غسل باطل است ولى شستن
جاهايى از بدن كه ديده نمىشود ، مثل داخل گوش وبيني واجب نيست .
( 373 ) جايى را كه شك دارد از ظاهر بدن است يا از باطن آن ، شستن آن لازم
نيست ولى احتياط در شستن است .
( 374 ) چيزى را كه مانع رسيدن آب به بدن است ، بايد بر طرف كند .
( 375 ) اگر موقع غسل شك كند كه چيزى كه مانع از رسيدن آب باشد ، در بدن
أو هست يا نه ، بايد بنا بر أحوط وارسى كند تا مطمئن شود كه مانعى نيست . واگر
وارسى نكرد وپس از غسل معلوم شد مانعى نبوده وقصد قربت داشته ، غسل
صحيح است .
( 376 ) لزوم شستن موهاى كوتاه كه پوست از لاي آنها ديده مىشود در موقع
غسل كردن خالى از قوت نيست ولى موهاى بلند لازم نيست .
( 377 ) تمام شرطهايى كه براي صحيح بودن وضو گفته شد ، مثل پاك بودن
آب ، در صحيح بودن غسل هم شرط است . ولى در غسل لازم نيست بدن را از بالا
به پايين بشويد ، اما در ترتيبي أحوط است ، ونيز در غسل ترتيبي لازم نيست بعد از
شستن هر قسمت فورا قسمت ديگر را بشويد ، بلكه اگر بعد از شستن سر وگردن
مقدارى صبر كند وبعد طرف راست را بشويد وبعد از مدتي طرف چپ را بشويد
اشكال ندارد .
( 378 ) كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند ، اگر به