انسان احتمال بدهد كه آن چيز را آب كشيده يا به واسطه اى ( مثلا آن چيز در آب
جارى افتاده ) پاك شده است ، اجتناب از آن لازم نيست .
" پاك شدن أشياء نجس "
( 223 ) اگر خود انسان يقين كند چيزى كه نجس بوده پاك شده است ، يا دو
عادل به پاك شدن آن خبر دهند ، آن چيز پاك است ، وهم چنين است اگر كسى كه
چيز نجس در اختيار أو است بگويد آن چيز پاك شده ، يا مسلمانى چيز نجس را آب
كشيده باشد اگر چه معلوم نباشد درست آب كشيده يا نه .
( 224 ) كسى كه وكيل شده است لباس انسان را آب بكشد ولباس هم در اختيار
أو باشد ، اگر بگويد آب كشيدم ، در صورتي كه ظن به خلاف گفته أو نباشد ، آن
لباس پاك است .
( 225 ) اگر انسان حالي دارد كه در آب كشيدن چيز نجس يقين پيدا نمىكند ،
مىتواند به گمان اكتفا نمايد . ودر صورتي كه مىتواند يقين تقديرى متعارف را
تشخيص دهد آن مقدم است ( يعنى با اين كه يقين پيدا نمىكند ، به مقدارى بشويد
كه ساير مسلمان ها مىشويند وبيش از آن لازم نيست ) .
" احكام ظرف ها "
( 226 ) ظرفى كه از پوست سگ يا خوك يا مردار ساخته شده ، خوردن
وآشاميدن از آن ظرف حرام است در صورتي كه بداند ظرف موجب نجاست
خوردنى مىشود ، ولى اگر علم نداشت بنا بر احتياط اجتناب كند ، وهم چنين نبايد
آن ظرف را در وضو وغسل وكارهايى كه بايد با چيز پاك انجام داد ، استعمال كند .
بلكه احتياط واجب آن است كه چرم سگ وخوك ومردار را ، اگر چه ظرف هم
نباشد در استعمالاتى كه مشروط به طهارت نيست هم استعمال نكنند .
( 227 ) خوردن وآشاميدن از ظرف طلا ونقره حرام است ولى نگهدارى ويا