است واگر در بين خواندن حمد وسوره هم بفهمد اشتباه كرده ، بنابر اظهر لازم
نيست مقدارى را كه خوانده دوباره بخواند .
( 820 ) اگر كسى در خواندن حمد وسوره بيشتر از معمول صدايش را بلند كند ،
مثل آن كه آنها را با فرياد بخواند ، نمازش بنا بر احتياط باطل است .
( 821 ) انسان بايد نماز را ياد بگيرد كه غلط نخواند وكسى كه به هيچ وجه
نمىتواند صحيح آن را ياد بگيرد ، بايد هر طور كه مىتواند بخواند واحتياط
مستحب در آن است كه نماز را به جماعت بجا آورد .
( 822 ) كسى كه حمد وسوره وچيزهاى ديگر نماز را به خوبى نمىداند ،
ومىتواند ياد بگيرد ، چنانچه وقت نماز وسعت دارد ، بايد ياد بگيرد ، واگر وقت تنگ
است ، دو صورت دارد : 1 - اگر در ياد گرفتن كوتاهى كرده ، در صورتي كه عسر
وحرج نباشد بنا بر اظهر بايد نمازش را به جماعت بخواند ، يا كسى بخواند وأو هم
همراه أو بخواند يا اگر ممكن است از روى نوشته اى بخواند . 2 - اگر كوتاهى نكرده
بنا بر احتياط مستحب اين كارها را انجام دهد .
اگر كسى از قرآن هيچ نمىداند ، به مقدارى كه واجب است در نماز از قرآن
بخواند تسبيح وتهليل وتكبير مىگويد .
( 823 ) اگر يكى از كلمات حمد يا سوره را نداند ، يا عمدا آن را نگويد يا به
جاى حرفى حرف ديگر بگويد مثلا به جاى " ض " ، " ظ " بگويد به طورى كه در
زبان عربى بگويند آن حرف را تلفظ نكرده ، وموافق هيچ يك از قرائت هاى هفتگانه
نباشد ، يا جايى كه بايد بدون زير وزبر خوانده شود ، زير وزبر بدهد ، يا تشديد را
نگويد ، نماز أو باطل است بنا بر احتياط .
( 824 ) اگر زير وزبر كلمه اى را نداند بايد ياد بگيرد ولى اگر كلمه اى را كه وقف
كردن آخر آن جايز است هميشه وقف كند ياد گرفتن زير وزبر آن لازم نيست . ولى
اگر نداند مثلا كلمه اى با " س " است يا با " ص " بايد ياد بگيرد وچنانچه دو جور يا
بيشتر بخواند ، مثل آن كه در " اهدنا الصراط المستقيم " ، مستقيم را يك مرتبه با
سين ويك مرتبه با صاد بخواند ، نمازش باطل است ، مگر آن كه هر دو جور قرائت
شده باشد وبه اميد رسيدن به واقع بخواند .