مىشود ، وبراي كسى كه مسافر نيست ، بايد به اندازه خواندن چهار ركعت نماز
بگذرد .
( 615 ) اگر پيش از خواندن نماز ظهر ، سهوا مشغول نماز عصر شود ودر بين
نماز بفهمد اشتباه كرده است ، چنانچه در وقت مشترك باشد ، بايد نيت را به نماز
ظهر برگرداند ، يعنى نيت كند كه آنچه تا حال خوانده أم وآنچه را مشغولم وآنچه بعد
مىخوانم همه نماز ظهر باشد ، وبعد از آن كه نماز را تمام كرد ، نماز عصر را بخواند .
واگر در وقت مخصوص به ظهر باشد پس اگر بعد از نماز فهميد ، نمازش باطل است
مگر آن كه به قصد آنچه الآن وظيفة اوست بجا آورده ودر تطبيق آن بر عصر اشتباه
كرده باشد نظير اين كه به جاى ظهر ، كلمه عصر بگويد ، واگر در أثناء متوجه شود
بايد عدول كرده ، نيت را به نماز ظهر برگرداند ، واحتياط به اعاده هر دو نماز بعد از
آن ترك نشود . واگر موقعى ملتفت شد كه داخل وقت مشترك شده است عدول به
نماز ظهر مىنمايد ، واگر بعد از نماز فهميد نماز أو صحيح است وعصر حساب
مىشود واعاده عصر بعد از نماز ظهر لازم نيست .
( 616 ) اگر در وقت مشترك سهوا نماز عصر را بر ظهر مقدم داشت ودر وقت
مختص به نماز عصر فهميد ، آن را با همان نيت نماز عصر تمام كند وسپس احتياطا
نماز ظهر را به قصد ما في الذمة ( يعنى آنچه بر ذمه اوست ) بخواند .
( 617 ) اگر مسافر ، فقط وقت چهار ركعت نماز را داشت ونيت ظهر كرد ودر
أثناء نماز نيت أقامت ده روز يا بيشتر نمود ، نماز أو باطل است ، پس آن نماز را قطع
مىكند وشروع به نماز عصر مىنمايد وبعد قضاى ظهر را بجا مىآورد ، ولى اگر اين
نيت أقامت با اختيار أو است ، احتياطا اين كار را نكند
( 618 ) در روز جمعه انسان مىتواند بنا بر اظهر به جاى نماز ظهر دو ركعت
نماز جمعه بخواند ، ودر عصر غيبت وجوب آن تخييري است يعنى نماز جمعه
كفايت از نماز ظهر مىكند . شرايط واحكام نماز جمعه در بخش مربوط به آن بيان
خواهد شد .