( مسأله 2387 ) : اگر زن مهر خود را به شوهر صلح كند كه زن ديگر نگيرد
واجب است كه زن مهر را نگيرد وشوهر هم با زن ديگر ازدواج نكند .
( مسأله 2388 ) : اگر زنا زاده زن بگيرد وبچه اى پيدا كند آن بچه حلال زاده
است .
( مسأله 2389 ) : هر گاه مرد در روزه ماه رمضان يا در حال حيض زن ، با أو
نزديكى كند معصيت كرده ، ولى بچه به دنيا آمده حلال زاده است .
( مسأله 2390 ) : زنى كه يقين دارد شوهرش در سفر مرده ، اگر پس از عده
وفات يعنى چهار ماه وده روز پس از حيض ، پس از مدت چهار سالى كه با اذن
حاكم شرع براي تفحص قرار داده شوهر كند وشوهر أول از سفر برگردد ، بايد از
شوهر دوم جدا شود وبه شوهر أول حلال است ، ولى اگر شوهر دوم با أو نزديكى
كرده باشد زن بايد عده نگهدارد وشوهر دوم بايد مهر أو را مطابق زنهائى كه
مانند أو هستند بدهد ، ولى هزينه در مدت عده ندارد .
مسائل رضاع ( شير دادن )
( مسأله 2391 ) : هر گاه زن ، طبق شرايطى كه در مسأله ( 2401 ) مىآيد ،
بچه اى را شير دهد آن بچه به اين عده محرم مىشود :
أول : خود زن كه أو را مادر رضاعى مىگويند .
دوم : شوهر زن كه شير مربوط به أو است ، وأو را پدر رضاعى گويند .
سوم : پدر ومادر آن زن ، هر چه بالا روند ، گرچه پدر ومادر رضاعى أو باشند .
چهارم : بچه هائى كه از آن زن به دنيا آمده اند يا در آينده به دنيا مىآيند .
پنجم : بچه هاى أولاد آن زن هر چه پائين روند ، چه از أولاد أو به دنيا آمده ، چه
أولاد أو آن بچه ها را شير داده باشند .
ششم : خواهر وبرادر آن زن گرچه رضاعى باشند ، يعنى به سبب شير خوردن
با آن زن خواهر وبرادر شده باشند .
هفتم : عمو وعمه آن زن گرچه رضاعى باشند .