( مسأله 1616 ) : اگر روزه دار دروغى را به خدا وپيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) عمدى نسبت
دهد ، بنابر احتياط ، كفاره جمع كه تفصيل آن در مسأله پيش گذشت بر أو واجب
مىشود .
( مسأله 1617 ) : روزه دارى كه در يك روز ماه رمضان چند بار جماع كرده
براي هر بار يك كفاره بر أو واجب است ، وظاهر اين است كه استمناء نيز حكم
جماع را دارد ، ونيز - نعوذ بالله - اگر جماع أو حرام باشد براي هر بار يك كفاره
جمع بر أو واجب مىشود .
( مسأله 1618 ) : اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند بار غير جماع
واستمناء ، كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، براي همه آنها يك كفاره
كافى است .
( مسأله 1619 ) : روزه دارى كه غير از جماع واستمناء مبطل روزه انجام
دهد ، سپس با حلال خود جماع نمايد ; بنابر احتياط براي هر كدام يك كفاره
واجب مىشود .
( مسأله 1620 ) : روزه دارى كه غير از جماع واستمناء مبطل روزه كه حلال
باشد ، انجام داده ، سپس مبطل روزه اى كه حرام است غير از جماع واستمناء انجام
دهد ، يك كفاره كافى است ولى بنابر احتياط كفاره جمع هم بدهد ، مانند اين كه
ابتداء آب نوشيده سپس غذاى حرامى بخورد .
(
مسأله 1621 ) : روزه دارى كه آروغ زده وچيزى در دهانش آمده است
چنانچه عمدى آن را فرو دهد ، روزه اش باطل است ، وبايد قضاى آن را بگيرد
وكفاره هم بر أو واجب مىشود . واگر خوردن آن چيز حرام باشد ، وعمدى آن را
فرو برد ، بايد قضاى آن روزه را بگيرد ، وكفاره جمع بدهد ; مانند اين كه هنگام آروغ
زدن خون يا غذائى كه از صورت غذا بودن خارج شده در دهانش بيايد .
( مسأله 1622 ) : كسى كه نذر كرده كه روز معينى را روزه بگيرد ، چنانچه در
آن روز عمدى روزه خود را باطل سازد ، بايد كفاره حنث نذر بدهد ، وبنابر أحوط
كفاره افطار روزه را هم بدهد ، يعنى بنده اى آزاد كند يا دو ماه روزه بگيرد ويا
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 289
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٢٨٩