پيغمبر وامامان عليهم الصلاة والسلام ، از سوى زنده ها أجير شد ، ونيز مىتوان كار
مستحبى را انجام داده وثوابش را براي مردگان يا زنده ها هديه كند .
( مسأله 1488 ) : أجير براي نماز قضاى ميت ، بايد يا مجتهد باشد يا مسائل
نماز را با تقليد صحيح بداند ، يا آن كه عمل به احتياط كند اگر موارد احتياط را
كاملا بداند .
( مسأله 1489 ) : أجير بايد موقع نيت ، ميت را معين كند ، ولازم نيست اسم أو
را بداند ، پس اگر نيت كند از سوى كسى نماز مىخوانم كه براي أو أجير شده أم
كافى است .
( مسأله 1490 ) : أجير بايد خود را بجاى ميت فرض كند وعبادتهاى أو را
قضا نمايد ، ويا عمل خود را عمل ميت فرض كند ، ويا قصد كند عمل واجب يا
مستحب را براي ميت انجام مىدهد .
( مسأله 1491 ) : بايد كسى را أجير كنند كه اطمينان داشته باشند عمل را
انجام مىدهد .
( مسأله 1492 ) : اگر بفهمند أجير براي نمازهاى ميت نمازها را نخوانده يا
باطل انجام داده ، بايد دوباره أجير بگيرند .
( مسأله 1493 ) : هر گاه شك كند كه أجير عمل را انجام داده يا نه ، همين كه
مورد اطمينان باشد كافى است ، وچنانچه مورد اطمينان نباشد بايد دوباره أجير
بگيرد ، واگر شك كند كه عمل أو صحيح بوده يا نه ، بنا بر صحت آن بگذارد .
( مسأله 1494 ) : كسى را كه عذرى دارد مثلا با تيمم يا نشسته نماز مىخواند ،
نمىتوان براي نمازهاى ميت أجير كرد ، گرچه نماز ميت هم همان طور قضا شده
باشد .
( مسأله 1495 ) : مرد براي زن وزن براي مرد مىتواند أجير شود ، ودر بلند
يا آهسته خواندن نماز بايد أجير به تكليف خود عمل نمايد .
( مسأله 1496 ) : در قضاى نمازهاى ميت ترتيب واجب نيست ، مگر در
نمازهائى كه أداء آنها ترتيب دارد ، مانند نماز ظهر وعصر يا مغرب وعشا از يك
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 268
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٢٦٨