ركوعش را از ركوع امام تأخير اندازد كه بنابر احتياط واجب بايد نمازش را تمام
سپس اعاده كند .
( مسأله 1386 ) : اگر به تشهد آخر نماز امام برسد ، وبخواهد به ثواب
جماعت برسد ، بايد پس از نيت وگفتن تكبيرة الاحرام بنشيند وبا امام تشهد
بخواند ، ولى سلام را نگويد وصبر كند تا امام سلام نماز را بدهد ، سپس ايستاده
وبي آن كه دوباره نيت كند وتكبير بگويد ، حمد وسوره را بخواند ، وآن را ركعت
أول نماز خود بشمارد .
( مسأله 1387 ) : مأموم نبايد جلوتر از امام بايستد ، وبه احتياط لازم مساوى
هم نايستد ، ونيز بنابر احتياط واجب اگر مأموم يك مرد باشد كمي عقب تر در
سمت راست امام بايستد واگر متعدد باشند پشت سر امام بايستند ، ودر صورت
أول اگر قدش بلند تر از امام است بايد طورى بايستد كه در ركوع وسجود جلوتر
از امام نباشد .
( مسأله 1388 ) : اگر پس از شروع به نماز ، بين مأموم مرد وامام يا بين مأموم
وكسى كه مأموم به واسطه أو متصل به امام است ، پرده يا چيز ديگرى حائل شود ،
جماعت باطل مىگردد ولازم است مأموم به وظيفة فرادى عمل نمايد .
( مسأله 1389 ) : احتياط لازم است كه بين جاى سجده مأموم وجاى
ايستادن امام به بيش از يك قدم معمولى فاصله نباشد ، وهم چنين است اگر شخص
به واسطه مأمومى كه جلو أو ايستاده به امام متصل باشد ، واحتياط مستحب آن
است كه جاى سجده مأموم با جاى كسى كه جلو أو ايستاده ، فاصله نباشد .
( مسأله 1390 ) : اگر مأموم به واسطه كسى كه سمت راست يا چپ أو اقتدا
كرده به امام متصل باشد ، واز جلو به امام متصل نباشد ، بنابر احتياط لازم نبايد با
كسى كه در سمت راست يا چپ أو اقتدا كرده ، بيش از يك قدم معمولى فاصله
داشته باشد .
( مسأله 1391 ) : اگر در نماز بين مأموم وامام ، يا بين مأموم وكسى كه مأموم
به واسطه أو به امام متصل است بيش از يك قدم معمولى فاصله پيدا شود ، نمازش
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 252
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٢٥٢