خوانده است ، مانند اين كه قضاى يك نماز ظهر ويك نماز مغرب بر أو واجب
است ونمى داند كدام أول قضا شده ، أول يك نماز مغرب سپس يك نماز ظهر
ودوباره نماز مغرب را بخواند ، يا أول يك نماز ظهر سپس يك نماز مغرب ودوباره
نماز ظهر را بخواند .
( مسأله 1333 ) : كسى كه قضاى نماز ظهر يك روز ونماز عصر روز ديگر ، يا
دو نماز ظهر ، يا دو نماز عصر بر أو واجب است ونمى داند كدام زودتر قضا شده ،
چنانچه دو نماز چهار ركعتي بخواند به نيت اين كه أولى قضاى نماز روز أول ،
ودومى قضاى نماز روز دوم باشد ، براي به ترتيب خواندن كافى است .
( مسأله 1334 ) : كسى كه قضاى يك نماز ظهر ويك نماز عشا يا يك نماز
عصر ويك نماز عشا بر أو واجب است ، ونمى داند كدام زودتر قضا شده ، بهتر
است طورى آنها را بخواند كه يقين كند به ترتيب خوانده ، مانند اين كه يك نماز
ظهر ويك نماز عشا از أو قضا شده وأولى آنها را نمىداند ، أول يك نماز ظهر ،
سپس يك نماز عشا ودوباره يك نماز ظهر بخواند ، يا أول يك نماز عشا ، سپس
يك نماز ظهر ودوباره يك نماز عشا بخواند .
( مسأله 1335 ) : كسى كه يك نماز چهار ركعتي نخوانده ولى نمىداند نماز
ظهر نخوانده يا نماز عشا ، چنانچه يك نماز چهار ركعتي به نيت قضاى نمازى كه
نخوانده ، بخواند كافى است ، ودر جهر واخفات مخير مىباشد .
( مسأله 1336 ) : كسى كه پنج نماز پى در پى نخوانده ونمى داند أولى آنها
كدام است ، وبخواهد بنابر احتياط مستحب به ترتيب بخواند ، چنانچه نه نماز به
ترتيب بخواند يقين به ترتيب حاصل مىشود ، مانند اين كه از نماز صبح شروع كند
وپس از خواندن ظهر وعصر ومغرب وعشا دو مرتبه نماز صبح وظهر وعصر
ومغرب را بخواند ; واگر شش نماز پشت سر هم از أو قضا شده وأولى آنها را
نمىداند ، با خواندن ده نماز ترتيب حاصل مىشود . وهمين طور اگر براي هر نماز
كه به نمازهاى أو اضافه مىشود ( چنانچه پى در پى نخوانده ) يك نماز بر اين مقدار
اضافه كند ، كافى است .
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 243
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٢٤٣