( مسأله 1265 ) : اگر صحرانشين براي زيارة يا حج يا تجارت ومانند آن
مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
شرط هفتم : آن كه شغل أو مسافرت نباشد ، بنابر اين راننده وكشتيبان وخلبان
وشتردار وچوبدار ومانند اينها ، هر چند براي بردن اثاثيه منزل خود مسافرت كنند ،
در غير سفر أول بايد نماز را تمام بخوانند . ونيز اگر سفر أول طول بكشد يا از
جائى به جاى ديگر رود كه بگويند شغل أو سفر است .
وملحق مىشود به كسى كه كأرش سفر است ، شخصي كه كأرش در جاى
ديگر است ، مانند تجارت وتدريس كه مقدار معتد بهى ( قابل توجهى ) از روزها را
مثلا ما هي ده روز يا بيشتر به آنجا سفر نموده وبر مى گردد .
( مسأله 1266 ) : شخصي كه شغلش مسافرت است ، چنانچه براي كار ديگرى
مانند زيارة يا حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر مثلا راننده ،
اتومبيل خود را براي زيارة كرايه بدهد ، وخودش هم زيارة كند ، بايد نماز را
تمام بخواند .
( مسأله 1267 ) : حمله دار يعنى كسى كه مسافران را به أماكن زيارتي مىبرد
چنانچه شغلش مسافرت باشد ، بايد نماز را تمام بخواند ، واگر شغلش مسافرت
نباشد وتنها در أيام حج يا زيارة براي حمله دارى سفر مىكند ، احتياط واجب آن
است كه بين نماز تمام وشكسته جمع نمايد ، ولى چنانچه مدت سفر أو كم باشد
مانند اين زمان كه سفر با هواپيماست ، بعيد نيست حكم أو نماز شكسته باشد .
( مسأله 1268 ) : كسى كه در مقدارى از سال شغلش مسافرت است ، مانند
راننده اى كه تنها در زمستان يا تابستان اتومبيل خود را كرايه مىدهد ، بايد در آن
سفر نماز را تمام بخواند ، واحتياط مستحب آن است كه هم شكسته وهم تمام
بخواند .
( مسأله 1269 ) : راننده ودوره گردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت وآمد
مىكند ، چنانچه سفر هشت فرسخى برود بايد نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1270 ) : راننده وسائط نقليه - از حيوان وغير حيوان - كه شغلش
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 232
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٢٣٢