مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 220

مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي

ص٢٢٠

يا نه ، چنانچه وقت نماز گذشته به شك خود اعتنا نكند ، واگر وقت دارد ، در صورتي كه بين شك ونماز زياد طول نكشيده ومبطل نماز هم انجام نداده ، بايد نماز احتياط را بخواند ، واگر مبطل نماز بجا آورده يا بين نماز وشك أو زياد طول كشيده ، احتياط واجب آن است كه نماز احتياط را بجا آورد ، ونماز را هم دوباره بخواند . ( مسأله 1197 ) : هر گاه در نماز احتياط ركنى را زياد كند ، يا مثلا بجاى يك ركعت دو ركعت بخواند ، نماز احتياط باطل مىشود ، وبايد دوباره نماز احتياط وأصل نماز را بخواند . ( مسأله 1198 ) : اگر هنگام خواندن نماز احتياط در يكى از كارهاى آن شك كند ، چنانچه محل آن نگذشته بايد بجا آورد ، واگر محلش گذشته نبايد به شك خود اعتنا كند ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه به ركوع نرفته بايد حمد را بخواند واگر به ركوع رفته نبايد به شك خود اعتنا كند . ( مسأله 1199 ) : اگر در شماره ركعتهاى نماز احتياط شك كند ، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، واگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد ، ودر هر دو صورت پس از پايان نماز احتياط ، أصل نماز را بنابر احتياط دوباره بخواند ، مثلا موقعى كه مشغول خواندن دو ركعت نماز احتياط است ، اگر شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده ، واگر شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است وأصل نماز را نيز اعاده نمايد . ( مسأله 1200 ) : هر گاه در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهوى كم يا زياد شود ، سجده سهو ندارد ، مگر چيزى باشد كه در أصل نماز سجده سهو دارد كه بايد بنابر احتياط واجب دو سجده سهو كند . ( مسأله 1201 ) : اگر پس از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از اجزاء يا شرايط آن را بجا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .