مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 178

مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي

ص١٧٨

( مسأله 956 ) : در تنگى وقت وناچارى همچون ترس از دزد يا درنده ، نبايد سوره را بخواند . ( مسأله 957 ) : خواندن عمدى سوره پيش از حمد نماز را باطل مىكند ، ولى اگر اشتباه يا فراموش كند ، ودر ميان آن يادش بيايد بايد سوره را رها كند ، وپس از خواندن حمد سوره را از أول بخواند . ( مسأله 958 ) : اگر حمد وسوره يا يكى از آنها را فراموش كند ، وپس از رسيدن به ركوع بفهمد ، نمازش صحيح است ، وپس از سلام نماز دو سجده سهو براي حمد يا سوره فراموش شده ، ويا چهار سجده سهو براي حمد وسوره فراموش شده بجا آورد . ( مسأله 959 ) : هر گاه پيش از خم شدن براي ركوع ، فهميد كه حمد وسوره يا تنها سوره را نخوانده ، بايد بخواند ، واگر بفهمد كه تنها حمد را نخوانده بايد أول حمد سپس دوباره سوره را بخواند ، ونيز اگر خم شود وپيش از رسيدن به ركوع بفهمد حمد وسوره يا يكى از آنها را نخوانده ، بايد بايستد وبه همين دستور عمل نمايد . ( مسأله 960 ) : اگر در نماز يكى از چهار سوره سجده دار ( ألم التنزيل - حم سجده - والنجم - اقرأ ) را عمدى بخواند ، بنابر احتياط لازم نمازش باطل است . ( مسأله 961 ) : اگر اشتباهى شروع به خواندن سوره اى كند كه سجده واجب دارد ، وپيش از رسيدن به آية سجده بفهمد ، بايد آن را رها كند وسوره ديگر بخواند ، واگر پس از خواندن آية سجده بفهمد ، بنابر احتياط واجب به سجده اشاره كرده ، وسوره را تمام كند ، سپس يك سوره ديگر به قصد قربت مطلقه بخواند ، وپس از نماز بنابر احتياط واجب سجده آن را بجا آورد . ( مسأله 962 ) : بنابر احتياط لازم در نماز آية سجده را استماع نكند ، واگر شنيد بنابر احتياط واجب به سجده اشاره كرده وپس از نماز سجده آن را بجا آورد . ( مسأله 963 ) : خواندن سوره در نماز مستحبى شرط صحت نيست ، ولى