آدم از پروردگارش دريافت نمود و خداوند توبهء او را پذيرفت ، پرسيدم . فرمود : از خداوند به حقّ محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين درخواست كرد كه توبهء او را بپذيرد و خداوند هم پذيرفت . « 1 »
3 -
فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ
« 2 » :
( 1 ) محبّ الدّين طبرى گويد : هنگامى كه اين آيهء شريف نازل شد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : اين چهار نفر ( على ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السّلام اهل بيت من هستند « 3 » ) همچنين از أبو سعيد روايت شده است : هنگامى كه اين آيه نازل شد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم على و فاطمه و حسنين را نزد خود فراخوانده عرض كرد : خداوندا ! اينان اهل بيت من مىباشند .
اين روايت را مسلم و ترمذى نقل كردهاند . « 4 »
4 -
أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ
« 5 » :
( 2 ) رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : من شجره هستم و فاطمه شاخهء آن ، على عامل بارورى آن ، حسن و حسين ميوه ، و دوستداران آنان از امّتم برگهاى آن درخت مىباشند . و سپس فرمود : سوگند به آن كسى كه مرا به راستى برگزيد ، آنان در بهشت جاودان مىباشند . « 6 »
و نيز آن حضرت فرمود : من شجره و على شاخه و فاطمه عامل بارورى و حسن و حسين ميوه و شيعيان ما برگ مىباشند و هرگاه كه درخت مىرويد برگهايش فرو مىريزند . و سپس فرمود : سوگند به كسى كه مرا به حق مبعوث كرد اينان در بهشت جاودان خواهند بود . « 7 »
هامش
( 1 ) سيوطى ، جلال الدين ، الدّرّ المنثور ، ص 147 ، چاپ بيروت .
( 2 ) آل عمران ( 3 ) : 61 .
( 3 ) ذخائر العقبى ، صص 25 - 24 .
( 4 ) همان مدرك .
( 5 ) ابراهيم ( 14 ) : 24 .
( 6 ) حسكانى ، شواهد التّنزيل ، ج 1 صص 313 - 312 .
( 7 ) حسكانى ، شواهد التنزيل ، ج 1 صص 313 - 312 .