شكار كردن با سگ شكارى ( مسأله 2623 ) اگر سگ شكارى حيوان وحشى حلال گوشتى را شكار كند پاك
بودن وحلال بودن آن حيوان شش شرط دارد :
( أول ) سگ به طورى تربيت شده بأشد كه هر وقت آن را براي گرفتن شكار
بفرستند برود ، وهر وقت از رفتن جلوگيرى كنند بايستد ، وبنابر احتياط بايد عادتش
أين بأشد كه تا صاحبش نرسد از شكار نخورد ، ولى اگر عادت به خوردن خون شكار
داشته بأشد يا اتفاقا از شكار بخورد اشكال ندارد .
( دوم ) صاحبش آن را بفرستد واگر از پيش خود دنبال شكار رود وحيواني را
شكار كند خوردن آن حيوان حرام است . بلكه اگر از پيش خود دنبال شكار رود وبعدا
صاحبش بانگ بزند كه زودتر آن را به شكار برساند اگر چه بواسطة صداى صاحبش
شتاب كند بنابر احتياط واجب بايد از خوردن آن شكار خوددارى نمايند .
( سوم ) كسى كه سگ را مىفرستد بنابر مشهور بايد مسلمان يا بچه مسلمانى
بأشد كه خوب وبد را بفهمد واگر كافر يا كسى كه در حكم كافر است مانند غالى
وخارجي وناصبي يعنى شخصي كه اظهار دشمنى با أهل بيت پيغمبر صلى الله عليه
وآله مىكند سگ را بفرستد شكار آن سگ حرام است .
( چهارم ) وقت فرستادن سگ نام خدا را ببرد واگر عمدا نام خدا را نبرد آن
شكار حرام است ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد .
( پنجم ) شكار بواسطة زخمى كه از دندان سگ پيدا كرده بميرد پس اگر سگ
شكار را خفه كند يا شكار از دويدن يا ترس بميرد حلال نيست .
( ششم ) كسى كه سگ را فرستاده وقتي برسد كه حيوان مرده بأشد يا اگر زنده
است به اندازه سر بريدن آن وقت نباشد ، وچنانچه وقتي برسد كه به اندازه سر بريدن وقت
بأشد وسر حيوان را نبرد تا بميرد حلال نيست .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 456
مساهمون: السيد محمد الروحاني
ص٤٥٦