( ششم ) به اندازه معمول آن حيوان خون از بدنش بيرون آيد .
( هفتم ) آن كه بنابر احتياط واجب سر حيوان را در غير پرندگان پيش از بيرون
آمدن روح از بدنش جدا نكنند ، بلكه خود أين كار في نفسه حتى در پرندگان محل
اشكال است ، ولى اگر از روى غفلت يا به جهت تيزى چاقو سر جدا شود اشكالى ندارد
وذبيحه حلال است وهم چنين بنابر احتياط رگ سفيدى را كه از مهرههاى گردن تا دم
حيوان امتداد دارد وآن را نخاع مىگويند عمدا قطع نكند .
( هشتم ) آن كه كشتن از مذبح بأشد وبنابر احتياط واجب جائز نيست كارد را
پشت گردن فرو نموده وبه طرف جلو بياورد كه گردن از پشت بريده شود .
دستور كشتن شتر ( مسأله 2609 ) اگر بخواهند شتر را بكشند كه بعد از جان دادن پاك وحلال بأشد
بايد با شرائطى كه براي سر بريدن حيوانات گفته شد كارد يا چيز ديگرى را كه از آهن
وبرنده بأشد در گودى بين گردن وسينه اش فرو كنند .
( مسأله 2610 ) وقتي مىخواهند كارد را به گردن شتر فرو ببرند بهتر آن است كه شتر
ايستاده بأشد ولى اگر در حالي كه زانوها را به زمين زده يا به پهلو خوابيده ودست وپا
وسينه اش رو به قبله است كارد را در گودى گردنش فرو كنند اشكال ندارد .
( مسأله 2611 ) اگر بجاى أين كه كارد در گودى گردن شتر فرو كنند سر آن را
ببرند ، يا گوسفند وگاو ومانند اينها را مثل شتر كارد در گودى گردنشان فرو كنند
گوشت آنها حرام وبدن آنها نجس است . ولى اگر چهار رگ شتر را ببرند وتا زنده است
به دستوري كه گفته شد كارد در گودى گردنش فرو كنند گوشت آن حلال وبدن آن
پاك است ، ونيز اگر كارد در گودى گردن گاو يا گوسفند ومانند اينها فرو كنند وتا زنده
است سر آن را ببرند حلال وپاك مىباشد .
( مسأله 2612 ) اگر حيواني سركش شود ونتوانند آن را به دستوري كه در شرع
معين شده بكشند ، يا مثلا در چاه بيفتد واحتمال بدهند كه در آنجا بميرد وكشتن آن به