احكام غصب غصب آنست كه انسان از روى ظلم بر مال يا حق كسى مسلط شود وأين يكى از
گناهان بزرگ است كه اگر كسى انجام دهد در قيامت به عذاب سخت گرفتار مىشود . از
حضرت پيغمبر أكرم ( ص ) روايت شده است كه : هر كس يك وجب زمين از ديگرى
غصب كند در قيامت آن زمين را از هفت طبقه آن مثل طوق به گردن أو مىاندازند .
( مسأله 2560 ) اگر انسان نگذارد مردم از مسجد ومدرسه وپل وجاهاى ديگرى
كه براي عموم ساخته شده استفاده كنند ، حق آنان را غصب نموده وهم چنين است اگر
كسى در مسجد جائى را براي خود بگيرد وديگرى را نگذارد كه از آنجا استفاده
نمايد ، مگر آن كه گرفتن جا در ابتدأ به نحو حق بأشد وبعد ترك جا هم به نحوى نباشد كه
علاقة شخص از آنجا قطع شده ، بأشد مثل أين كه در نماز جماعت كسى به نماز أول
اقتدا كند وبعد از آن بواسطة بعضي از عوارض خارج شود وبخواهد كه براي نماز دوم
برگردد كه در أين صورت ظاهر أين است كه اشغال محل ، غصب شمرده نمىشود .
( مسأله 2561 ) چيزى را كه انسان پيش طلبكار گرو مىگذارد بايد پيش أو بماند
كه اگر طلب أو را ندهد طلب خود را از آن بدست آورد ، پس اگر پيش از آن كه طلب أو
را بدهد آن چيز را از أو بگيرد حق أو را غصب كرده است .
( مسأله 2562 ) مالي را كه نزد كسى گرو گذاشته اند اگر ديگرى غصب كند هر يك
از صاحب مال وطلبكار مىتوانند چيزى را كه غصب كرده از أو مطالبه نمايند ،
وچنانچه آن چيز را از أو بگيرند باز هم در گرو است واگر آن چيز از بين برود وعوض
آن را بگيرند بنابر مشهور آن عوض هم مثل خود آن چيز گرو مىباشد .
( مسأله 2563 ) اگر انسان چيزى را غصب كند بايد به صاحبش برگرداند واگر آن
چيز از بين برود بايد عوض آن را به أو بدهد .
( مسأله 2564 ) اگر از چيزى كه غصب كرده منفعتى بدست آيد مثلا از گوسفندى