احكام وديعه ( امانت ) ( مسأله 2343 ) اگر انسان مال خود را به كسى بدهد وبگويد نزد تو امانت بأشد
وأو هم قبول كند ، يا بدون أين كه حرفى بزنند صاحب مال بفهماند كه مال را براي
نگهدارى به أو مىدهد وأو هم به قصد نگهدارى كردن بگيرد ، بايد به احكام وديعه وامانت
داري كه بعدا گفته مىشود عمل نمايد .
( مسأله 2344 ) امانت دار وكسى كه مال را امانت مىگذارد بايد هر دو عاقل باشند ،
پس اگر انسان مالي را پيش ديوانه امانت بگذارد يا ديوانه مالي را پيش كسى امانت
بگذارد صحيح نيست . ولى جائز است بچه مميز با اذن ولى مالش را نزد كسى امانت
بگذارد وهم چنين جائز است مال ديگرى را با اذنش نزد كسى امانت بگذارد وامانت
گذاشتن نزد بچه مميز اشكال ندارد اگر چه ولى اجازه نداده بأشد
( مسأله 2345 ) اگر از بچه أي چيزى را بدون اذن صاحبش بطور امانت قبول كند
بايد آن را به صاحبش بدهد واگر آن چيز مال خود بچه است وولى در امانت گذاشتن بچه
اجازه نداده بأشد لازم است آن مال را به ولى أو برساند ، وچنانچه در رساندن مال
به آنان كوتاهى كند وتلف شود بايد عوض آن را بدهد ، وهم چنين است حال اگر امانت
گذار ديوانه بأشد .
( مسأله 2346 ) كسى كه نمىتواند امانت را نگهدارى نمايد در صورتي كه امانت
گذار ملتفت حال أو نباشد بنابر احتياط واجب بايد قبول نكند .
( مسأله 2347 ) اگر انسان به صاحب مال بفهماند كه براي نگهدارى مال أو حاضر
نيست ، چنانچه أو مال را بگذارد وبرود وآن مال تلف شود كسى كه امانت را قبول
نكرده ضامن نيست ، ولى احتياط مستحب آنست كه اگر ممكن بأشد آن را نگهدارى
نمايد .
( مسأله 2348 ) كسى كه چيزى را امانت مىگذارد هر وقت بخواهد مىتواند آن را