رمضان سال بعد طول بكشد قضاى روزه هائى را كه نگرفته بر أو واجب نيست وبايد
براي هر روز يك مد كه تقريبا ده سير است طعام يعنى گندم يا جو يا نان ومانند اينها
به فقير بدهد ولى اگر بواسطة عذر ديگرى مثلا براي مسافرت روزه نگرفته بأشد وعذر
أو تا ماه رمضان بعد باقي بماند روزه هائى را كه نگرفته بايد قضا كند واحتياط واجب
آنست كه براي هر روز يك مد طعام نيز به فقير بدهد
( مسأله 1701 ) اگر بواسطة مرضى روزه ماه رمضان را نگيرد وبعد از ماه رمضان
مرض أو بر طرف شود ولى عذر ديگرى پيدا كند كه نتواند تا ماه رمضان بعد قضاى
روزه را بگيرد بايد روزه هائى را كه نگرفته قضا نمايد ، وبنابر احتياط واجب براي هر
روز يك مد طعام به فقير بدهد ، ونيز اگر در ماه رمضان غير از مرض عذر ديگرى
داشته بأشد وبعد از ماه رمضان آن عذر بر طرف شود وتا ماه رمضان سال بعد بواسطة
مرض نتواند روزه بگيرد بايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد وبنابر احتياط
روزه هائى را كه نگرفته قضا كند .
( مسأله 1702 ) اگر در ماه رمضان بواسطة عذرى روزه نگيرد وبعد از ماه رمضان
عذر أو بر طرف شود وتا ماه رمضان آينده عمدا قضاى روزه را نگيرد بايد روزه را
قضا كند وبراي هر روز يك مد طعام هم به فقير بدهد .
( مسأله 1703 ) اگر در قضاى روزه كوتاهى كند تا وقت تنگ شود ودر تنگى
وقت عذر پيدا كند بايد قضا را بعدا بگيرد وبراي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد ،
واگر بعد از بر طرف شدن عذر تصميم داشته بأشد كه روزه‌هاى خود را قضا كند ولى
پيش از آن كه قضا نمايد در تنگى وقت عذر پيدا كند ، بايد قضا را بعدا بگيرد وبنابر
احتياط واجب براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد .
( مسأله 1704 ) اگر مرض انسان چند سال طول بكشد بعد از آن كه خوب شد بايد
قضاى ماه رمضان آخر را بگيرد وبراي هر روز از سالهاى پيش يك مد طعام به فقير
بدهد .
( مسأله 1705 ) كسى كه بايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد ، مىتواند كفاره