احكام نماز نماز بهترين اعمال ديني است كه اگر قبول درگاه خداوند عالم شود ، عبادتهاى
ديگر هم قبول مىشود واگر پذيرفته نشود اعمال ديگر هم قبول نمىشود وهمان طور كه
اگر انسان شبانه روزى پنج نوبت در نهر آبى شست وشو كند ، چرك در بدنش نمىماند ،
نمازهاى پنجگانه هم انسان را از گناهان پاك مىكند وسزاوار است كه انسان نماز را
در أول وقت بخواند وكسى كه نماز را پست وسبك شمارد ، مانند كسى است كه نماز
نمىخواند پيغمبر أكرم صلى الله عليه وآله فرمود : كسى كه به نماز اهميت ندهد وآن را
سبك شمارد سزاوار عذاب آخرت است . روزى حضرت در مسجد تشريف داشتند
مردى وارد ومشغول نماز شد ، وركوع وسجودش را كاملا بجا نياورد ، حضرت
فرمودند اگر أين مرد در حالي كه نمازش أين طور است از دنيا برود ، بدين من از دنيا
نرفته است .
پس انسان بايد مواظب بأشد كه به عجله وشتابزدگى نماز نخواند ، ودر حال نماز
به ياد خدا وبا خضوع وخشوع ووقار بأشد ، ومتوجه بأشد كه با چه كسى سخن مىگويد
وخود را در مقابل عظمت وبزرگى خداوند عالم بسيار پست وناچيز ببيند ، واگر انسان
در موقع نماز كاملا به أين مطلب توجه كند ، از خود بي خبر مىشود چنانچه در حال نماز
تير را از پاى مبارك أمير المؤمنين عليه السلام بيرون كشيدند وآن حضرت متوجه
نشدند ، ونيز بايد نمازگزار توبه واستغفار نمايد وگناهانى را كه مانع قبول شدن نماز
است مانند حسد ، كبر ، غيبت ، خوردن حرام ، آشاميدن مسكرات ، وندادن خمس
وزكات بلكه هر معصيتي را ترك كند . وهم چنين سزاوار است كارهائى را كه ثواب نماز
را كم مىكند بجا نياورد ، مثلا در حال خواب آلودگى وخوددارى از بول به نماز نايستد ،
ودر موقع نماز به آسمان نگاه نكند ، وكارهائى را كه ثواب نماز را زياد مىكند بجا آورد ،
مثلا انگشتر عقيق بدست كند ولباس پاكيزه بپوشد وشانه ومسواك كند ، وخود را
خوشبو نمايد .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 129
مساهمون: السيد محمد الروحاني
ص١٢٩