( 641 )
الحكيم علي الصوفي
( ق 11 - ق 11 )
علي الصوفي الأصبهاني
فاضل أديب شاعر بالفارسية جيد الشعر ، كان يشتغل بالطب ، وهو من أعلام
القرن الحادي عشر . من شعره قوله وقد استلهمه من آية " الله نور السماوات
والأرض " في سنة 1043 :
زهى دور از وصال چشم بي نور * درخشان از جمالت تابش هور
تو در دلها چو مصباحي بمشكاة * تودر هر ديده أي نور على نور
فروزد كوكب از عالي درختى * بسروى مى نمايد آتش طور
دماغم خشك از آن بادام چشم است * بجوشد خونم از عناب منظور
برون از شرق وغربم ره نمودند * شبم نزديك ووادى تيره ره دور
هواي خود زسر بايد نهادن * بيابان گرم وآب چشمها شور
سرچشمه اگر نايد بچشمم * بدريا رفت بايد از همين خور
على آهوى ما بگذشت از اين دشت * جرد كور توتاكى بر لب گور
وله من الرباعيات :
ما صورت خود بكاغذى ساخته أيم * زين ره بخيال هر كسى تاخته أيم
اين نغمه ء مستانه در اين باغ نبود * ما گوش بحرف هر كس انداخته أيم
* * *
درها ز خدا هميشه باز است بتو * بسته در روشنائى آزاست بتو
معشوق على چه خوش بر آمد بهمه * ميخورده بما وبنماز است بتو
تراجم الرجال — صفحة 350
مساهمون: السيد أحمد الحسيني الاشكوري
ص٣٥٠