( 1 ) گفت : گروهى از پيامبر ( ص ) پرسيدند و گفتند : اى پيامبر خدا اين آيه درباره كه نازل گرديده است ؟ فرمود : وقتى كه روز قيامت بر پا مىشود ، علمى از نور سپيد درست مىشود ، آن گاه نداكنندهاى مىگويد : بايد سرور مؤمنان و آنان كه بعد از مبعوث شدن پيامبر خدا محمد ( ص ) ايمان آوردهاند به پا خيزند ، على بن ابى طالب به پا ميخيزد .
همان علم از نور سفيد بدست او داده مىشود كه زير او تمام سابقان نخستين از مهاجران و انصار مىباشند ، و كسى با آنها آميخته نمىشود ، تا اينكه در منبرى از نور پروردگار توانا مىنشيند ، و همه مردم يك يك به او نشان داده مىشود ، و اجر و مزدشان داده مىشود .
هنگامى كه به آخر آنان مىرسد بآنها گفته مىشود : كه منزلها و مكانهاى خود را شناختيد ، بدرستى كه پروردگار شما مىفرمايد : پيش من آمرزش و مزدى بزرگ ( يعنى بهشت ) است پس على به پا خواسته و همان گروه زير لواء او با هم بر بهشت وارد مىشوند .
سپس بسوى منبر خود بر مىگردد ، و همواره تمام مؤمنان به او نشان داده مىشود تا نصيب خود را از آنان مىگيرد و بر بهشت وارد مىنمايد و گروهى را هم بسوى آتش مىفرستد ، و اين همان گفتار خداى متعالست :
وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ
، يعنى از سابقان نخستين ( از ) مؤمنان و اهل ولايت كه براى او مىباشند
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ
يعنى بر ولايت به حق على كافر بشوند و تكذيب كنند آنان صاحبان دوزخند ) و حق على بر تمام عالميان واجب است ،