گفتار خداى متعال إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ
« 1 »
وَ رَسُولُهُ
. . . ( المائدة 55 )
( 1 ) 354 - خبر داد بما طالب محمد فرزند احمد فرزند عثمان كه خبر داد بما ابو بكر احمد فرزند ابراهيم فرزند حسن فرزند شاذان بزاز ( اذنا ) كه حديث كرد بما حسين فرزند على عدوى نقل نمود بما سلمة فرزند شبيب نقل كرد بما عبد الرزاق حديث
هامش
( 1 ) مراد از ولايت در اين آيهء كريمه آن است كه در آيهء ديگر بيان مىكند :اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ.
و چون اين ولايت مختص بذات خداى توانا است زيرا او نور محض است و تاريكيها در او راه نمييابد بعد از او به پيامبرش مختص است ، آن طورى كه خدا در قرآن فرموده است : «كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ» ( كتابى است بر تو فرو فرستاديم تا مردم را از تاريكيها به طرف نور خارج كنى با اذن پروردگارشان ، و آنها را بسوى راه خداى عزيز راهنمائى كنى ) .
و چون بعد از پيامبر مردم باز احتياج به كسى دارند تا نور را تشخيص داده و از تاريكى مردم را برهاند به همان جهت در اين آيه احتياج پيدا شد كه الذين آمنوا تفسير گردد تا مسلمانان توهم نكنند كه بر هر مؤمن گفته مىشود ، و براى همان موضوع در ذيل فرمود :الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَتا اين شخص را با اين يك صفت ممتاز كند ، و آن زكات دادن در حال ركوع است پس بر مسلمانان لازم است جستجو كرده و تتبع نمايند ، بشناسد كسى كه در او اين صفت بوده كيست ، آيا غير از على بن ابى طالب ( ع ) كسى هست كه اين عمل از او با اين كيفيت انجام گرفته شود ، جواب اين است كه جز على كسى صاحب اين كار نيست .