گويند : امّا كتاب را كه ضايعش نموديم و اما عترت كوشيديم كه همگىشان را از صفحهء زمين براندازيم ، آن هنگام ، من روى از آنان بگردانم تشنه و دل سوخته و با روى سياه از نزد من باز ميگردند ، سپس پرچم ديگرى سياهتر از اوّلى بر من وارد شود آنان را كه زير پرچمند گويم پس از من با دو يادگار گرانبهاى من : بزرگ و كوچك ، يعنى كتاب پروردگارم و عترتم چگونه بوديد ؟
گويند : اما يادگار بزرگ را مخالفت نموديم ، و امّا يادگار كوچك را خوار نموديم و تا آنجا كه توانستيم پاره پاره كرديم .
گويم : از من دور شويد پس تشنه و جگر سوخته و با روى سياه از من دور شوند .
سپس پرچم ديگرى نزد من آيد كه نور بر صورت افراد زير پرچم ميدرخشد به آنان گويم شما كيانيد ؟
گويند : ما مردم يكتا پرست و پرهيزگار و امّت محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم هستيم ، و مائيم باقيماندهء اهل حق كه كتاب خدا را برداشتيم ، حلالش را حلال
اللهوف على قتلى الطفوف ( آهى سوزان بر مزار شهيدان ) ( فارسى ) — صفحة 20
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٢٠