[ مقدمهء مؤلف ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سپاس خداوندى را كه انوار جلال او از افق عقول بندگانش تابان است ، و خواستهاش از زبان گوياى كتاب و سنّت نمايان ، خدائى كه دوستان خود را از دلبستگى بدنياى فريبا رهانيد و بشاديهاى گوناگونشان رسانيد ، نه از آن روى ، كه آنان را بىجهت زيادتى بخشد و يا در پيمودن راههاى نيكو كارى ناگزيرشان فرمايد ، بلكه از آن روى بود كه خداى المؤمنين ديد ، لياقت پذيرش الطاف الهى را دارند و شايستهء آرايش بصفات زيبا هستند ، پس راضى نشد كه دوستانش