اعراب :
تفسير :
وَ يُعَلِّمُهُ الْكِتابَ : مراد از كتاب كتابت و نوشتن است - از ابن جريح . وى گويد كه خداوند 9 جزء خط نويسى را به عيسى داد و بديگر مردم يك جزء داده و گفته شده مراد بعضى از كتبى است كه خداوند بر انبياء فرستاده « غير از تورات و انجيل » مثل زبور - ( از ابى على جبائى ) و اين معنى به ظاهر كلام شايستهتر است . وَ الْحِكْمَةَ : ( و حكمت ) يعنى فقه و علم حلال و حرام ( از ابن عباس ) چنان كه از نبى اكرم « صلى اللَّه عليه و آله » روايت شده كه به من قرآن داده شد و دو مثل قرآن . و گفته شده كه مراد به آن سنن و احكام است و گفتهاند مراد جميع چيزهايى است كه خداوند بوى آموخته از اصول دين . وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ : ( و تورات و انجيل ) علت ذكر جداگانه از ايندو با اينكه در كلمه حكمت هر دو داخلند براى توجه دادن بجلالت آن دو است مثل آيه « وَ مَلائِكَتِهِ وَ رُسُلِهِ وَ جِبْرِيلَ وَ مِيكالَ » كه جبرئيل و ميكائيل را دوباره ذكر كرده براى بزرگى مقام آن دو - در اينجا خداوند متعال داستان مريم را قطع كرده و بقيه داستان در سوره مريم خواهد آمد و ابتدا كرده بداستان عيسى و فرموده : وَ رَسُولًا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ : ( قرار داديم او را پيامبرى براى بنى اسرائيل ) يعنى قرار داديم او را پيامبرى براى بنى اسرائيل يا اينكه با آنان تكلم ميكرد در حالى كه رسول