فَالَّذِينَ هاجَرُوا - آنان كه بمدينه هجرت كردند و فاميل كافر خود را رها نمودند وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ - بدست مشركان از شهر خود تبعيد شدند . وَ أُوذُوا فِي سَبِيلِي - و در راه اطاعت و عبادت و دين من اذيت كشيدند . وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا - در راه خدا كشتند و كشته شدند . لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ - يعنى گناهانشان را محو ميكنم و عفو و رحمت و مغفرت خود را نصيبشان خواهم كرد و اين آيه دلالت دارد كه اسقاط عقاب تفضل و كرم الهيست . وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ - يعنى به باغهاى بهشتى كه از زير درختان و كاخهايش نهرها جارى است داخلشان ميكنم . ثَواباً - يعنى بعنوان پاداش ايشان . مِنْ عِنْدِ اللَّهِ - از طرف خدا بر اعمالشان . وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ - يعنى نزد خدا از جزاء نيكو بر اعمال ايشان بقدرى زياد است كه به وصف و ادراك در نيامده و بقلبى خطور نكرده و چشمى نديده است . و گفتهاند : ثواب حسن و نيكو است از نظر دوام و سلامت از نقصان و كدورت و ملالت .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۴ — صفحه 392
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۳۹۲