فَالَّذِينَ هاجَرُوا
- آنان كه بمدينه هجرت كردند و فاميل كافر خود را رها نمودند
وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ
- بدست مشركان از شهر خود تبعيد شدند .
وَ أُوذُوا فِي سَبِيلِي
- و در راه اطاعت و عبادت و دين من اذيت كشيدند .
وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا
- در راه خدا كشتند و كشته شدند .
لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ
- يعنى گناهانشان را محو ميكنم و عفو و رحمت و مغفرت خود را نصيبشان خواهم كرد و اين آيه دلالت دارد كه اسقاط عقاب تفضل و كرم الهيست .
وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
- يعنى به باغهاى بهشتى كه از زير درختان و كاخهايش نهرها جارى است داخلشان ميكنم .
ثَواباً
- يعنى بعنوان پاداش ايشان .
مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
- از طرف خدا بر اعمالشان .
وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ
- يعنى نزد خدا از جزاء نيكو بر اعمال ايشان بقدرى زياد است كه به وصف و ادراك در نيامده و بقلبى خطور نكرده و چشمى نديده است .
و گفتهاند : ثواب حسن و نيكو است از نظر دوام و سلامت از نقصان و كدورت و ملالت .