پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۴ — صفحه 327

پدیدآورندگان:

ص۳۲۷

بيان آيه 164

لغت :

من : در اصل بمعنى قطع است ( منّ يمنّ منّا ) . من : نعمت ، زيرا بوسيلهء نعمت از بليه قطع و دور مىشود . ( من فلان علىّ بكذا - فلانى به اين مطلب به من منت نهاد ) يعنى مرا بواسطه آن از گرفتاريم نجات داد . منة : فوت : زيرا موجب قطع نعمت مىشود .

تفسير :

و اكنون خداوند بزرگى نعمت وجود پيامبر اكرم ( ص ) و بعث او را بر خلق بيان ميفرمايد : لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ : خدا نعمت داد و انعام فرمود . عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا : و اينكه خداوند فقط مؤمنان را ياد فرموده با اينكه محمد ( ص ) بر همه جهانيان مبعوث است براى اينست كه نعمت پيغمبرى حضرتش بر مؤمنان اعظم . و بزرگتر است زيرا آنهايند كه بوجود وى هدايت يافته‌اند و از بياناتش بهره ميگيرند و نظير اينجاست آنچه كه درباره قول خداوند ( هُدىً لِلْمُتَّقِينَ ) گذشت . مِنْ أَنْفُسِهِمْ : در اين كلمه اقوالى است : 1 - مراد اينست كه از قوم و قبيلهء آنهاست كه منشأ و خانواده و صدق و امانتش بر همگان ثابت و روشن است و همه مىدانند كه امىّ است نه كتابى خوانده و نه خطى نوشته تا بدانند كه آنچه از علوم و حقايق كه آورده وحى آسمانى است و اين امر موجب شرافت ايشان و وسيله جلب آنان بايمان است .